Możliwość skorzystania z dobrodziejstwa upadłości konsumenckiej dotyczy wyłącznie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W ramach kolejnego wpisu dotyczącego upadłości konsumenckiej omówione zostanie zagadnienie alimentów – czy dla dłużnika alimentacyjnego ogłoszenie upadłości konsumenckiej może stanowić ucieczkę przed zaległościami alimentacyjnymi? Zapraszamy do dalszej lektury!
W pierwszej kolejności przypomnijmy, że ogłoszenie upadłości konsumenckiej przez sąd daje szansę dłużnikowi na uwolnienie się od spirali zadłużenia i możliwość skorzystania z tzw. nowego startu. Upadłość konsumencka ma umożliwić umorzenie zobowiązań upadłego niewykonanych w postępowaniu upadłościowym, a jeśli jest to możliwe – zaspokoić roszczenia wierzycieli w jak najwyższym stopniu. W przypadku ogłoszenia upadłości konsumenckiej zawieszone zostają postępowania egzekucyjne. Co istotne, sąd przy uwzględnianiu możliwości zarobkowych zadłużonego oraz przy sprawdzaniu konieczności utrzymania jego innych członków rodziny, umorzy zobowiązania upadłego bez ustalania planu spłaty wierzycieli, jeżeli osobista sytuacja upadłego wskazuje, że jest on trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.
Co istotne, z chwilą ogłoszenia upadłości, upadły pozbawiony jest możliwości swobodnego zarządzania swoim majątkiem – to syndyk sprawuje zarząd masą upadłości. Wprawdzie upadły nadal pozostaje właścicielem majątku, tj. nieruchomości, przedsiębiorstwo, niemniej należy mieć na uwadze, że syndyk upadłości zarządza mieniem upadłego i reprezentuje go.
Sąd obowiązany jest uwzględniać w treści planu podziału reguły określające pierwszeństwo zaspokajania wierzycieli przewidziane w postępowaniu upadłościowym. Przede wszystkim ma to umożliwić ochronę interesów wierzycieli w relacji do wierzycieli alimentacyjnych, wobec których ustawodawca wprowadził górny limit świadczeń na poziomie nie wyższym niż minimalne wynagrodzenie za pracę. W konsekwencji zaspokojeniu w pierwszej kolejności ulegają koszty postępowania i inne zobowiązania masy upadłości i dopiero po ich zaspokojeniu można przewidzieć zaspokojenie niezaspokojonej części wierzytelności kategorii pierwszej.
Nie, w ramach upadłości konsumenckiej nie ma możliwości umorzenia długów alimentacyjnych. Wynika to wprost z art. 49121 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe, które stanowi, że nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym. Uprawniony do otrzymywania alimentów winien dokonać zgłoszenia swojej wierzytelności syndykowi. Do zgłoszenia winien zostać dołączony dokument, który potwierdzi obowiązek oraz termin płatności alimentów.
Wymaga podkreślenia, że wierzytelności z tytułu zaległości alimentacyjnych znajdują się w pierwszej kategorii zaspokojenia należności. Niemniej mimo to nie ma gwarancji, że osoba uprawniona do alimentów zostanie zaspokojona w ramach planu spłaty. Wynika to z tego, że w pierwszej kolejności z masy upadłości zaspokaja się koszty postępowania, a zatem może okazać się, że w masie upadłości nie będzie wystarczających środków na pokrycie wszystkich zobowiązań.
W kontekście bieżących alimentów – kwoty przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości – syndyk zaspokaja alimenty w terminach ich płatności, do dnia sporządzenia ostatecznego planu podziału, w kwocie nie wyższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę.
Warto podkreślić, że oprócz długów alimentacyjnych, nie podlegają umorzeniu zobowiązania m.in. wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny, lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie.
Zastanawiasz się nad ogłoszeniem upadłości konsumenckiej? Skontaktuj się z radcą prawnym Toruń, rozpatrzymy indywidualnie Twoją sprawę.
W wirze licznych zmian podatkowych, jakie miały miejsce w przeciągu ostatnich lat, w szczególności po reformie znanej szerzej pod nazwą "Polski Ład", a następnie jego następcy – "Nowym Polskim Ładzie" – podatnicy poszukują coraz to nowych rozwiązań, które mają na celu zredukowanie obciążeń podatkowo-składkowych. Tym samym cyklicznie powraca temat optymalizacji podatkowej – czy aby na pewno jest ona legalna? W niniejszym wpisie znajdziemy odpowiedź na to pytanie!
Najprościej ujmując, optymalizacja podatkowa jest to poszukiwanie najkorzystniejszego podatkowo rozwiązania. Może ona dotyczyć zarówno samej formy prowadzenia działalności, jak i obciążeń podatkowo-składkowych. Wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, że z żadnej normy prawnej nie można wywieść zasady nakładającej na podatnika obowiązku działania dla powstania zobowiązania podatkowego w najwyższej możliwej wysokości. Nadto podkreśla się, że zmniejszanie ciężaru opodatkowania może następować w sposób legalny, przy wykorzystaniu elementów konstrukcyjnych danego podatku, np. ulgi, zwolnienia podatkowe czy odliczenia. Co więcej, zarówno doktryna, jak i orzecznictwo pozostają zgodne co do tego, że jeżeli obowiązujący porządek prawny stwarza podatnikowi możliwość wyboru kilku legalnych konstrukcji do osiągnięcia zamierzonego celu gospodarczego, z których każda będzie miała inny wymiar podatkowy, to wybór najkorzystniejszego podatkowo rozwiązania nie może być traktowany jako obejście prawa (vide: wyrok WSA w Bydgoszczy z 11 września 2018 r., sygn.: I SA/Bd 324/18, nieprawomocny).
Co to oznacza w praktyce? Mianowicie to, że optymalizacji podatkowej nie należy traktować jako obejście prawa i z całą pewnością nie można uznać jej za działanie nielegalne. Zobacz również, jaka jest różnica między optymalizacją kosztów a ich redukcją.
W przeciwieństwie do optymalizacji uchylanie się od podatku jest działaniem nielegalnym, sprzecznym z obowiązującymi przepisami. Na gruncie obowiązującego Kodeksu karnego skarbowego (k.k.s.) uchylanie się od opodatkowania stanowi klasyczny delikt karny skarbowy. Przepis art. 54 § 1 k.k.s. stanowi, że podatnik, który uchylając się od opodatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania lub nie składa deklaracji, przez co naraża podatek na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. Dowiedz się, czym jest agresywna optymalizacja podatkowa.
W pierwszej kolejności polecamy śledzić podstawowe zmiany w przepisach podatkowych, a w szczególności te, które dotyczą zwolnień i ulg podatkowych – a następnie po przeanalizowaniu sytuacji – warto z nich korzystać, jeżeli przysługują. Jest to najprostszy, a zarazem najbezpieczniejszy sposób na zmniejszenie obciążeń podatkowych. Zachęcamy także do podejmowania konsultacji ze specjalistami w zakresie prawa podatkowego, którzy pozostają na bieżąco ze wszelkimi zmianami, w szczególności z doradcą podatkowym, czy radcą prawnym, którzy kompleksowo przeanalizują sytuację pod kątem obowiązujących regulacji prawnych, jak i podatkowych. Zapraszamy do kontaktu z radcą prawnym Toruń!
