Przestępstwo narażenia człowieka na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia uregulowane zostało w art. 160 Kodeksu karnego. Przedmiotem ochrony jest życie i zdrowie człowieka. W niniejszym wpisie omówimy, co należy rozumieć pod pojęciem narażenia człowieka na niebezpieczeństwo, a także jakie są konsekwencje owego zachowania sprawcy.
Narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo to każde zachowanie sprawcy polegające na sprowadzeniu realnego zagrożenia dla życia lub zdrowia człowieka w postaci nieuchronnego następstwa dalszego niebezpiecznego dla jego życia lub zdrowia rozwoju sytuacji bądź wysokiego prawdopodobieństwa jego wystąpienia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2016 r., sygn. akt V KK 342/15, LEX nr 1977834).
Zgodnie z art. 160 § 1 Kodeksu karnego, kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Z kolei § 2 stanowi, że w przypadku, gdy na sprawcy ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Wymienione przestępstwa z art. 160 § 1–2 Kodeksu karnego są ścigane z urzędu.
Wyrok w postępowaniu karnym nie wyklucza możliwości dochodzenia odszkodowania na drodze postępowania cywilnego. Przewidziane w art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego zadośćuczynienie stanowi sposób naprawienia krzywdy będącej następstwem naruszenia dóbr osobistych w postaci zdrowia i nietykalności cielesnej. Innymi słowy, chodzi o naprawienie krzywdy w postaci cierpień fizycznych i psychicznych będących skutkiem uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia.
Potrzebujesz porady prawnej? Skontaktuj się z radcą prawnym Toruń.
Zgodnie z Kodeksem postępowania karnego, policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa bądź też nie można ustalić jej tożsamości albo istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyspieszonym. Jednym z najważniejszych uprawnień osoby zatrzymanej jest możność skorzystania z pomocy obrońcy – radcy prawnego lub adwokata, który może zadbać o realizację wszelkich uprawnień w toku postępowania.
W przypadku, jeżeli dojdzie do zatrzymania, funkcjonariusz policji winien natychmiast poinformować o przyczynach zatrzymania i o przysługujących uprawnieniach. Z każdego zatrzymania sporządza się protokół. Zatrzymany ma prawo żądać, aby osoba najbliższa została zawiadomiona o jego zatrzymaniu; co istotne, zatrzymany może również żądać od organu poinformowania pracodawcy o zaistniałej sytuacji. Tak jak zostało wspomniane wyżej, zatrzymanemu należy na jego żądanie umożliwić nawiązanie w dostępnej formie kontaktu z adwokatem albo z radcą prawnym oraz zapewnić możliwość bezpośredniej z nim rozmowy; zatrzymujący może zastrzec, że będzie przy niej obecny.
Nie ulega wątpliwości, że z zatrzymaniem wiąże się stres, niemniej kluczowe jest, aby zachować spokój i zapewnić sobie pomoc obrońcy. Radca prawny Toruń również pozostaje do Państwa dyspozycji w tym zakresie.
Wszyscy praktycy zgodnie wskazują, że to te pierwsze godziny po zatrzymaniu mają decydujące znaczenie dla przyszłej, ewentualnej, odpowiedzialności karnej osoby zatrzymanej. Co więcej, są istotne także z uwagi na możliwość zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.
Nie, policja nie może zatrzymać osoby bez powodu. Stosownie do dyspozycji art. 244 § 1 Kodeksu postępowania karnego, policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa bądź też nie można ustalić jej tożsamości albo istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyspieszonym. To wspomniane „uzasadnione przypuszczenie”, że osoba, która ma zostać zatrzymana, popełniła przestępstwo, zachodzi wówczas, gdy uprawniony organ (np. Policja) dysponuje takimi dowodami, które z dużym prawdopodobieństwem wskazują na ten fakt oraz na tę konkretną osobę. Dowiedz się, jak przygotować się do przesłuchania przez policję.
Przepis art. 41 ust. 3 Konstytucji RP stanowi, że każdego zatrzymanego należy niezwłocznie i w sposób zrozumiały dla niego poinformować o przyczynach zatrzymania. Powinien on być w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania przekazany do dyspozycji sądu bądź zwolniony. Zatrzymanego należy zwolnić niezwłocznie, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania do dyspozycji sądu nie zostanie mu doręczone postanowienie sądu o tymczasowym aresztowaniu wraz z przedstawionymi zarzutami. Niemniej zgodnie z obowiązującymi regulacjami przepisów Kodeksu postępowania karnego do dyspozycji organów procesowych – zatrzymany może pozostawać do 72 godzin, które kończą się zastosowaniem tymczasowego aresztowania lub zwolnieniem bądź zastosowaniem innego środka zapobiegawczego.
