Umorzenie zaległości podatkowej to jedna z ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, przewidzianych na gruncie Ordynacji podatkowej. Pozwala ona podatnikom na całkowite lub częściowe zwolnienie z obowiązku zapłaty zaległego podatku. Choć jest to rozwiązanie stosowane w szczególnych okolicznościach, może stanowić znaczącą ulgę dla podatników borykających się z trudnościami finansowymi. W niniejszym artykule przyjrzymy się m.in. na jakich zasadach możliwe jest umorzenie zaległości podatkowej. Zapraszamy do dalszej lektury.
Zgodnie z art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy, na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Co istotne, zgodnie z § 2 przytoczonego przepisu, umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa. Dowiedz się także, czym jest schemat podatkowy.
O umorzenie zaległości podatkowych może ubiegać się każdy podatnik – zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna. Należy pamiętać, że wniosek o zastosowanie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych musi być złożony przez podatnika – z wnioskiem takim nie może wystąpić np. osoba trzecia odpowiedzialna za zaległość podatkową, czy też osoba bliska dla podatnika, ale niebędąca jego pełnomocnikiem.
Przesłankami uzasadniającymi zastosowanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, wskazanymi w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, są "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". Tym samym, jeżeli np. na skutek niesprzyjających okoliczności gospodarczych czy też w wyniku utraty możliwości zarobkowania, podatnik nie ma możliwości uregulowania należności podatkowych – należy złożyć wniosek o umorzenie zaległości.
Wniosek o umorzenie zaległości podatkowej należy złożyć najwcześniej dzień po terminie płatności podatku, gdyż umorzenie może dotyczy tylko zaległości podatkowych. Sprawdź metody optymalizacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie w sprawie organ wydaje w formie decyzji umarzającej zaległość podatkową (w całości lub w części) bądź odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej. Co istotne, organ związany jest wnioskiem podatnika – jeżeli podatnik wniósł o umorzenie zaległości podatkowej w części – organ orzeknie zgodnie z jego żądaniem.
Jeśli podatnik nie zgadza się z decyzją naczelnika urzędu skarbowego bądź wójta gminy/burmistrza czy prezydenta miasta, może on złożyć odwołanie w ciągu 14 dni od daty otrzymania decyzji (odpowiednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego lub dyrektora izby administracji skarbowej).
Jeżeli podatnik nie zgodzi się również z decyzją w ramach odwołania, może on złożyć skargę do sądu administracyjnego w ciągu 30 dni od daty otrzymania decyzji.
Jeśli potrzebujesz doradztwa podatkowego, skontaktuj się z nami.
Zobowiązanie podatkowe, czyli obowiązek zapłaty należnego podatku na rzecz fiskusa, jest fundamentalnym elementem systemu fiskalnego każdego państwa. Nie każdy jednak wie, że po upływie określonego czasu zobowiązania podatkowe mogą ulec przedawnieniu. Przedawnienie zobowiązania podatkowego to kwestia istotna zarówno z punktu widzenia podatników, jak i dla fiskusa, dlatego warto znać regulacje w tym zakresie. W niniejszym artykule przybliżymy, kiedy powstaje zobowiązanie podatkowe, a także jakie zobowiązania podatkowe ulegają przedawnieniu.
Zanim omówimy, czym jest zobowiązanie podatkowe, należy omówić, czym jest obowiązek podatkowy, gdyż te dwa pojęcia są nierozerwalnie ze sobą powiązane. Mianowicie obowiązek podatkowy jest to wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Z kolei zgodnie z art. 5 Ordynacji podatkowej, zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Z powyższego jasno klaruje się, że zanim powstanie zobowiązanie podatkowe, jest ono poniekąd „wyprzedzone” przez obowiązek podatkowy.
Zobowiązanie podatkowe konkretyzuje zindywidualizowany obowiązek podatkowy podatnika. Konkretyzacji podlega wysokość, miejsce i termin zapłaty podatku. Treścią tego zobowiązania jest obowiązek zapłaty podatku na rzecz wierzyciela podatkowego. Tym samym oznacza to, że zobowiązanie podatkowe zaistnieje tylko wtedy, gdy powstanie obowiązek podatkowy.
Sprawdź, jak płacić niższe podatki.
Generalną zasadą na gruncie Ordynacji podatkowej jest to, że zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Powyższe dotyczy wygaśnięcia każdego zobowiązania podatkowego, bez względu na sposób jego powstawania.
Przedawnienie zobowiązania podatkowego jest równoznaczne z jego wygaśnięciem, wraz z odsetkami.
Zgodnie z art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej, nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu.
Dowiedz się również, czy optymalizacja podatkowa jest legalna.
