W lipcu br. Dyrektor KIS wydał kolejną ciekawą interpretację indywidualną dotyczącą korzystania ze służbowych telefonów komórkowych przez pracowników w celach prywatnych. W ramach niniejszego wpisu pokrótce omówimy najistotniejsze wnioski wypływające z rozstrzygnięcia z dnia 19 lipca 2024 r. Zapraszamy do lektury!
Spółka udostępniała swoim pracownikom telefony komórkowe wraz z kartą SIM w celu wykonywania obowiązków służbowych. Telefony zostały udostępnione dla wszystkich pracowników. Niniejsze telefony komórkowe zastąpiły telefony stacjonarne w biurach. Jednocześnie spółka podkreślała, że telefony pozostają jej własnością i są udostępniane pracownikom jedynie na czas trwania umowy o pracę; po zakończonym stosunku pracy są one zwracane przez pracowników. Wnioskodawczyni wskazała także na to, że zgadza się również na korzystanie przez pracowników z udostępnionych im służbowych telefonów komórkowych w celach prywatnych. Spółka ponosiła wszelkie koszty związane z regulowaniem płatności za abonament. Na kanwie niniejszego stanu faktycznego spółka powzięła w wątpliwość czy pracownicy nie uzyskują przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT w związku z korzystaniem ze służbowych telefonów w celach prywatnych.
W ocenie spółki, pracownicy nie uzyskują przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT z tytułu korzystania ze służbowych telefonów komórkowych w celach prywatnych, a na spółce nie ciąży w tym zakresie obowiązek obliczania i pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Stanowisko swoje argumentowała, powołując się na wcześniejsze rozstrzygnięcia KIS, że w sytuacji braku możliwości jednoznacznego określenia przychodu przypadającego na konkretnego pracownika – po jego stronie nie powstaje przychód w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów.
Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki za prawidłowe. Wskazał, że w sytuacji braku możliwości jednoznacznego określenia przychodu przypadającego na konkretnego pracownika w związku z wykorzystaniem przez pracownika telefonu służbowego zarówno do celów służbowych, jak i prywatnych, po stronie takiego pracownika nie powstaje przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ww. ustawy o PIT – podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
(interpretacja indywidualna z dnia 19 lipca 2024 r., sygn.: 0114-KDIP3-2.4011.534.2024.1.JM)
Jednocześnie przypominamy, że w razie jakichkolwiek zapytań z zakresu doradztwa podatkowego – radca prawny Toruń również świadczy pomoc prawną dla osób fizycznych oraz osób prawnych.
W toku podejmowanych współprac gospodarczych nierzadko dochodzi do sytuacji, w których to kontrahent zwleka z płatnością za wykonane usługi czy dostarczony towar. Wówczas pojawia się zapytanie, czy jest sens wnosić jakikolwiek pozew w ramach postępowania upominawczego, czy nakazowego z uwagi na chociażby koszty procesu, czy ewentualnego zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika. W takich okolicznościach warto rozważyć dokonanie wpisu do KRD BIG celem zmobilizowania dłużnika do uregulowania płatności. Zapraszamy do dalszej lektury.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych, wierzyciel może przekazać do biura informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika niebędącego konsumentem (tj. przedsiębiorcy będącego osobą prawną czy też osobą fizyczną) wyłącznie wówczas, gdy są spełnione łącznie następujące warunki:
W myśl art. 14 ust. 1 o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych, wierzyciel może przekazać do biura informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika będącego konsumentem (nie-przedsiębiorca) wyłącznie wówczas, gdy są spełnione łącznie następujące warunki:
Sprawdź, jak wykreślić się z rejestru dłużników.
Po ujawnieniu negatywnego wpisu w KRD BIG, pozostali kontrahenci współpracujący z naszym dłużnikiem będą mieli informacje o tym, że dany podmiot jest nierzetelny względem regulowania płatności. Wówczas może to znacząco utrudniać codzienne funkcjonowanie danego przedsiębiorstwa czy też działalności poprzez brak możliwości uzyskania tzw. kredytu kupieckiego czy zaciągnięcia drobnego kredytu obrotowego. Nierzadko zdarza się, że jeżeli dana wierzytelność jest wysoka, poszczególne podmioty, potencjalni kontrahenci odmawiają jakiejkolwiek współpracy. Wówczas najczęściej po ujawnieniu takiego wpisu – dłużnicy zwracają owe zaległe środki pieniężne bądź podejmują kontakt celem porozumienia się względem uregulowania należności.
W razie jakichkolwiek trudności z odzyskaniem zaległych należności od nierzetelnych kontrahentów – zachęcamy do kontaktu z radcą prawnym Toruń, który również specjalizuje się w działaniach windykacyjnych mających na celu odzyskanie długów.
W ramach naszego nowego cyklu na blogu dotyczącego zasad panujących w poszczególnych zakładach karnych co do widzeń, wysyłania paczek, wypisek i innych szczegółowych informacji dla osób wspierających skazanych czy tymczasowo aresztowanych, wracamy do Państwa z artykułem dotyczącym regulacji obowiązujących w Zakładzie Karnym we Włocławku. Zapraszamy do lektury wpisu wszystkich zainteresowanych.
Poniżej omówimy proces uzyskania widzenia ze skazanymi w Zakładzie Karnym Włocławek oraz tymczasowo aresztowanymi.
Widzenia ze skazanymi w więzieniu we Włocławku odbywają się w środy i niedziele, w godzinach 8:00-15:25, po uprzedniej rejestracji telefonicznej pod numerem telefonu: 54 235 03 33. Rejestracja zgłoszeń następuje wyłącznie telefonicznie w poniedziałki (na widzenia w środy) i czwartki (na widzenia w niedziele) w godzinach od 7:45 do 15.15. Co istotne – widzeń nie udziela się w dni świąteczne ustawowo wolne od pracy. Co do świąt Wielkanocnych oraz Bożego Narodzenia – widzeń udziela się w pierwszy dzień Świąt Wielkanocnych oraz jeden z dwóch dni wchodzących w skład Świąt Bożego Narodzenia (odpowiednio 25.12. lub 26.12.). Po więcej informacji na temat widzeń czy też celem skontrolowania ewentualnych zmian – zapraszamy na stronę dla interesantów. Jednocześnie zwracamy uwagę na to, że na widzenie należy przybyć na ok. 30 min przed planowanym rozpoczęciem widzenia, a także koniecznym jest zabrać ze sobą dowód osobisty.
Widzenia dla tymczasowo aresztowanych odbywają się w środy i niedziele, z wyłączeniem ostatniej środy i drugiej niedzieli każdego miesiąca, w godzinach od 9:40-13:25, po uprzedniej rejestracji telefonicznej pod numerem telefonu: 54 235 03 33 w poniedziałek lub czwartek – według zasad określonych wyżej. Co do kwestii ewentualnych wyłączeń w widzeniach – zasady są tożsame jak dla skazanych (brak widzeń w dniach ustawowo wolnych od pracy, z wyjątkiem Bożego Narodzenia i Wielkanocy).
Tak jak wspomnieliśmy w ramach wpisu dotyczącego Zakładu Karnego w Toruniu – widzenie z tymczasowo aresztowanym będzie możliwe dopiero po uprzednim uzyskaniu zgody na widzenie od organu, do którego dyspozycji pozostaje tymczasowo aresztowany. Przypomnijmy, że jeżeli w sprawie tymczasowo aresztowanego toczy się postępowanie przygotowawcze przed np. Prokuraturą Rejonową w Lipnie – właśnie tam należy zwrócić się z wnioskiem o widzenie. Z kolei po skierowaniu aktu oskarżenia do sądu czy też w okresie międzyinstancyjnego aresztu – należy zwrócić się z wnioskiem do właściwego sądu. Po uzyskaniu zgody – należy dokonać telefonicznej rejestracji pod numerem telefonu wskazanym wyżej, a następnie przybyć wraz z dowodem osobistym w umówionym dniu, na ok. 30 min przed planowanym rozpoczęciem widzenia. W razie ewentualnego spóźnienia – widzenie jest udzielane wyłącznie w ramach czasowych, w których było zaplanowane.
Podobnie jak w przypadku więzienia w Toruniu, skazany lub tymczasowo aresztowany może otrzymać środki pieniężne do wykorzystania w kantynie na terenie Zakładu Karnego we Włocławku („wypiska”). Na stronie ZK Włocławek dla interesantów mogą Państwo odnaleźć aktualne dane do przelewu. Wpłaty na konto osadzonego/tymczasowo aresztowanego należy dokonać według ściśle określonego wzoru, podanego poniżej:
Odbiorca: Nazwa Jednostki Służby Więziennej
Wpłacający: imię i nazwisko
Wpłacający: adres
Tytuł przekazu pocztowego lub przelewu bankowego:
dla: imię i nazwisko osadzonego, s. imię ojca osadzonego, urodzony dnia…
Poniżej podajemy przykładowe uzupełnienie:
Odbiorca: Zakład Karny we Włocławku
Wpłacający: Adam Kowalski
Wpłacający: ul. Kwiatowa 177a, 87-100 Toruń
Dla: Jana Kowalskiego, s. Adama, ur. 22.03.2000 r.
Z uwagi na możliwość zmiany numeru rachunku bankowego, w ramach niniejszego wpisu nie wskazujemy aktualnych numerów rachunków bankowych, a podajemy jedynie bezpośrednie linki do właściwych stron, na których to mogą Państwo odnaleźć prawidłowe dane.
W razie wątpliwości, zanim podejmą Państwo decyzję o przekazaniu środków pieniężnych (wypiski) – warto uprzednio skontaktować się mailowo lub telefonicznie z Zakładem Karnym we Włocławku – aktualne dane teleadresowe odnajdą Państwo na stronie Zakładu Karnego we Włocławku.
Co do kwestii kontaktu telefonicznego z osadzonymi, jak i tymczasowo aresztowanymi oraz zasad przesyłania paczek do Zakładu Karnego we Włocławku – wrócimy z odpowiedziami w ramach kolejnego wpisu. Sprawdź również, jak uzyskać widzenie w Zakładzie Karnym w Toruniu oraz w Zakładzie Karnym w Grudziądzu.
Niniejszym wpisem rozpoczynamy nowy cykl wpisów na blogu dla tych osób, które poszukują sprawdzonych informacji co do m.in. zasad wysyłania paczek do zakładów karnych, kontaktu telefonicznego z tymczasowo aresztowanymi/osadzonymi, kwestii uzyskania widzeń czy też „wypiski”. W pierwszej kolejności przyjrzymy się zasadom panującym w Zakładzie Karnym w Inowrocławiu, Oddziale Zewnętrznym w Toruniu. Zapraszamy zainteresowanych do dalszej lektury.
Widzenie w Zakładzie Karnym w Toruniu trwa maksymalnie 60 minut. W pierwszej kolejności należy sprawdzić, kiedy odbywają się widzenia. Zgodnie z informacjami podanymi na stronie dla interesantów, widzenia odbywają się wyłącznie w pierwszą i trzecią środę miesiąca, oraz w każdą niedzielę, w godzinach od 8:00 do 16:00. Widzenia realizowane są w wyznaczonych dniach, w pięciu turach:
I tura w godz. 8.00 – 9.00,
II tura w godz. 9.45 – 10.45,
III tura w godz. 11.30 – 12.30,
IV tura w godz. 13.15 – 14.15,
V tura w godz. 15.00 – 16.00.
Odwiedzający winien zgłosić się minimum 30 minut przed planowaną godziną rozpoczęcia widzenia w danym dniu, w przeciwnym wypadku widzenie nie zostanie udzielone. Wejście do jednostki w Toruniu znajduje się od ulicy Fosy Staromiejskiej.
W zależności od zaklasyfikowania danego osadzonego do grupy i podgrupy klasyfikacyjnej – przysługuje różna liczba widzeń.
W pierwszej kolejności należy dokonać rejestracji telefonicznej – można tego dokonać wyłącznie w poniedziałki, w godzinach od 9:00 do 13:00 pod numerem telefonu: 56 65-77-920. Zapisy prowadzone są w tygodniu bezpośrednio poprzedzającym widzenie. Jeżeli uzyskamy potwierdzenie telefoniczne o widzeniu – wystarczy stawić się z dowodem osobistym o określonej godzinie pod Zakładem Karnym, tj. minimum 30 minut przed rozpoczęciem widzenia. W przypadku widzeń z osadzonymi nie ma konieczności ubiegania się o dodatkowe zgody – wystarcza uprzednia rejestracja telefoniczna.
Przeczytaj również na temat dozoru elektronicznego zamiast więzienia.
Co do widzeń z tymczasowo aresztowanymi – tu sprawa nieco się komplikuje, gdyż w zależności od tego do dyspozycji jakiego organu pozostaje tymczasowo aresztowany – tam koniecznym jest, w pierwszej kolejności, wystąpić z wnioskiem o udzielenie zgody na widzenie. W przypadku, jeśli toczy się postępowanie przygotowawcze np. w Prokuraturze Rejonowej Toruń Centrum-Zachód – tam też należy skierować wniosek o widzenie z danym aresztantem. Z kolei po skierowaniu przez prokuratora aktu oskarżenia do sądu czy też w okresie aresztu międzyinstancyjnego – z takim wnioskiem o wydanie zgody na widzenie z tymczasowo aresztowanym należy zwrócić się do sądu. Po uzyskaniu zgody na widzenie z tymczasowo aresztowanym należy zarejestrować się telefonicznie na widzenie, a następnie z wydaną zgodą na widzenie oraz dowodem osobistym - udać się do Oddziału w Toruniu.
Dowiedz się również, jak uzyskać widzenie w Zakładzie Karnym w Grudziądzu.
Zasadniczo najbezpieczniejszym pomysłem na wsparcie skazanego czy tymczasowo aresztowanego jest dokonanie wpłaty środków pieniężnych na numer rachunku bankowego podany przez dany Zakład Karny. Środki pieniężne na zakup artykułów żywnościowych i tytoniowych to tzw. wypiska. Po ich otrzymaniu dany aresztant/osadzony ma możliwość samodzielnego dokonania zakupów w kantynie na terenie więzienia w Toruniu, stosownie według swoich potrzeb. Wpłaty na zakup ww. artykułów należy dokonać na numer rachunku bankowego podany na stronie dla interesantów. Wystarczy, że poprzez wyszukiwanie na stronie wpiszą Państwo hasło „wypiska” – wówczas pojawi się Państwu od razu właściwy numer rachunku bankowego. Z uwagi na możliwość zmiany numeru rachunku bankowego, w ramach niniejszego wpisu nie wskazujemy aktualnych numerów rachunków bankowych, a podajemy jedynie bezpośrednie linki do właściwych stron, na których to mogą Państwo odnaleźć prawidłowe dane.
W przypadku wypiski istotnym jest także pamiętać o właściwym tytule przelewu, aby środki zostały odpowiednio „zaksięgowane” dla osadzonego czy tymczasowo aresztowanego. W przypadku Torunia będzie to: imię, nazwisko i imię ojca, data urodzenia oraz jednostka penitencjarna, w której przebywa osadzony. Przykładowo: Jan Kowalski, syn Adama, ur. 25.04.1997 r., Oddział Zewnętrzny Toruń, ul. Piekary 53, 87-100 Toruń.
W razie wątpliwości, zanim podejmą Państwo decyzję o przekazaniu środków pieniężnych (wypiski) – warto uprzednio skontaktować się mailowo lub telefonicznie z Oddziałem Zewnętrznym Toruń – aktualne dane teleadresowe odnajdą Państwo na stronie Oddziału Zewnętrznego w Toruniu.
Dowiedz się, jakie są zasady przyjmowania paczek w Zakładzie Karnym w Toruniu.
Umorzenie zaległości podatkowej to jedna z ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, przewidzianych na gruncie Ordynacji podatkowej. Pozwala ona podatnikom na całkowite lub częściowe zwolnienie z obowiązku zapłaty zaległego podatku. Choć jest to rozwiązanie stosowane w szczególnych okolicznościach, może stanowić znaczącą ulgę dla podatników borykających się z trudnościami finansowymi. W niniejszym artykule przyjrzymy się m.in. na jakich zasadach możliwe jest umorzenie zaległości podatkowej. Zapraszamy do dalszej lektury.
Zgodnie z art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy, na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Co istotne, zgodnie z § 2 przytoczonego przepisu, umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa. Dowiedz się także, czym jest schemat podatkowy.
O umorzenie zaległości podatkowych może ubiegać się każdy podatnik – zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna. Należy pamiętać, że wniosek o zastosowanie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych musi być złożony przez podatnika – z wnioskiem takim nie może wystąpić np. osoba trzecia odpowiedzialna za zaległość podatkową, czy też osoba bliska dla podatnika, ale niebędąca jego pełnomocnikiem.
Przesłankami uzasadniającymi zastosowanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, wskazanymi w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, są "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". Tym samym, jeżeli np. na skutek niesprzyjających okoliczności gospodarczych czy też w wyniku utraty możliwości zarobkowania, podatnik nie ma możliwości uregulowania należności podatkowych – należy złożyć wniosek o umorzenie zaległości.
Wniosek o umorzenie zaległości podatkowej należy złożyć najwcześniej dzień po terminie płatności podatku, gdyż umorzenie może dotyczy tylko zaległości podatkowych. Sprawdź metody optymalizacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie w sprawie organ wydaje w formie decyzji umarzającej zaległość podatkową (w całości lub w części) bądź odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej. Co istotne, organ związany jest wnioskiem podatnika – jeżeli podatnik wniósł o umorzenie zaległości podatkowej w części – organ orzeknie zgodnie z jego żądaniem.
Jeśli podatnik nie zgadza się z decyzją naczelnika urzędu skarbowego bądź wójta gminy/burmistrza czy prezydenta miasta, może on złożyć odwołanie w ciągu 14 dni od daty otrzymania decyzji (odpowiednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego lub dyrektora izby administracji skarbowej).
Jeżeli podatnik nie zgodzi się również z decyzją w ramach odwołania, może on złożyć skargę do sądu administracyjnego w ciągu 30 dni od daty otrzymania decyzji.
Jeśli potrzebujesz doradztwa podatkowego, skontaktuj się z nami.
Zobowiązanie podatkowe, czyli obowiązek zapłaty należnego podatku na rzecz fiskusa, jest fundamentalnym elementem systemu fiskalnego każdego państwa. Nie każdy jednak wie, że po upływie określonego czasu zobowiązania podatkowe mogą ulec przedawnieniu. Przedawnienie zobowiązania podatkowego to kwestia istotna zarówno z punktu widzenia podatników, jak i dla fiskusa, dlatego warto znać regulacje w tym zakresie. W niniejszym artykule przybliżymy, kiedy powstaje zobowiązanie podatkowe, a także jakie zobowiązania podatkowe ulegają przedawnieniu.
Zanim omówimy, czym jest zobowiązanie podatkowe, należy omówić, czym jest obowiązek podatkowy, gdyż te dwa pojęcia są nierozerwalnie ze sobą powiązane. Mianowicie obowiązek podatkowy jest to wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Z kolei zgodnie z art. 5 Ordynacji podatkowej, zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Z powyższego jasno klaruje się, że zanim powstanie zobowiązanie podatkowe, jest ono poniekąd „wyprzedzone” przez obowiązek podatkowy.
Zobowiązanie podatkowe konkretyzuje zindywidualizowany obowiązek podatkowy podatnika. Konkretyzacji podlega wysokość, miejsce i termin zapłaty podatku. Treścią tego zobowiązania jest obowiązek zapłaty podatku na rzecz wierzyciela podatkowego. Tym samym oznacza to, że zobowiązanie podatkowe zaistnieje tylko wtedy, gdy powstanie obowiązek podatkowy.
Sprawdź, jak płacić niższe podatki.
Generalną zasadą na gruncie Ordynacji podatkowej jest to, że zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Powyższe dotyczy wygaśnięcia każdego zobowiązania podatkowego, bez względu na sposób jego powstawania.
Przedawnienie zobowiązania podatkowego jest równoznaczne z jego wygaśnięciem, wraz z odsetkami.
Zgodnie z art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej, nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu.
Dowiedz się również, czy optymalizacja podatkowa jest legalna.
Schemat podatkowy to zorganizowany plan lub struktura, która ma na celu osiągnięcie określonych korzyści podatkowych, takich jak obniżenie zobowiązań podatkowych, odroczenie podatków lub uniknięcie opodatkowania. Może obejmować różne działania, transakcje, które są celowo zaprojektowane w taki sposób, aby wykorzystać istniejące przepisy podatkowe w sposób korzystny dla podatnika. W niniejszym wpisie omówimy rodzaje schematów podatkowych. Zapraszamy do lektury.
Schemat podatkowy to pewne zorganizowane rozwiązanie, mające pozwolić na uzyskanie korzyści podatkowych. Schemat może być wypracowany na podstawie znajomości przepisów prawa podatkowego, a także jego praktyki.
Zgodnie z art. 86a § 1 pkt 10 Ordynacji podatkowej, przez schemat podatkowy rozumie się uzgodnienie, które:
Teoretycy wskazują, że powyższe wyliczenie należy rozumieć rozłącznie w odniesieniu do konkretnego przypadku.
Co istotne w przypadku schematu podatkowego, kryterium głównej korzyści uważa się za spełnione, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności oraz faktów należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej mógłby zasadnie wybrać inny sposób postępowania, z którym nie wiązałoby się uzyskanie korzyści podatkowej rozsądnie oczekiwanej lub wynikającej z wykonania uzgodnienia, a korzyść podatkowa jest główną lub jedną z głównych korzyści, którą podmiot spodziewa się osiągnąć w związku z wykonaniem uzgodnienia.
Przykładowo, za schemat podatkowy może zostać uznany chociażby aport znaku towarowego pomiędzy podmiotami powiązanymi czy też nawet sprzedaż nieruchomości, jeżeli byłby to bardziej „opłacalny” wariant dla danego podmiotu dokonującego transakcji.
Przeczytaj również, czym jest agresywna optymalizacja podatkowa.
Zgodnie z art. 86a § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, przez schemat podatkowy standaryzowany należy rozumieć schemat podatkowy możliwy do wdrożenia lub udostępnienia u więcej niż jednego korzystającego bez konieczności zmiany jego istotnych założeń, w szczególności dotyczących rodzaju czynności podejmowanych lub planowanych w ramach schematu podatkowego.
Schemat podatkowy standaryzowany musi spełniać jednocześnie definicję schematu podatkowego.
Zatem, aby schemat był schematem podatkowym transgranicznym, powinien:
1) spełniać kryterium transgraniczne oraz
2) spełniać kryterium głównej korzyści oraz posiadać jedną z wybranych ogólnych cech rozpoznawczych lub jedną ze szczególnych cech rozpoznawczych.
Co istotne w przypadku schematu transgranicznego, kryterium transgraniczne uważa się za spełnione, jeżeli uzgodnienie dotyczy więcej niż jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Unii Europejskiej i państwa trzeciego oraz spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków:
Co istotne, schemat podatkowy transgraniczny, który posiada szczególną cechę rozpoznawczą, nie musi spełniać kryterium głównej korzyści. Zobacz, jak płacić niższe podatki.
Każdorazowo, zanim podejmą Państwo wiążącą decyzję co do wprowadzenia pewnych rozwiązań podatkowych tudzież optymalizacyjnych w ramach prowadzonej działalności, warto skonsultować pomysł z radcą prawnym, który może ocenić, czy dana transakcja / rozwiązanie nie będzie stanowić schematu podatkowego.
Zapraszamy do kontaktu z radcą prawnym Toruń, który również udziela porad prawnych w zakresie doradztwa podatkowego.
Przedsiębiorstwa oraz osoby fizyczne, chcąc zredukować swoje zobowiązania wobec fiskusa, stosują różnorodne strategie, które nie zawsze są zgodne z literą prawa. Praktyki te, choć mogą przynosić krótkoterminowe korzyści finansowe, niosą ze sobą ryzyko poważnych konsekwencji prawnych oraz finansowych. Niniejszy artykuł przybliży kwestię optymalizacji podatkowej a agresywnej optymalizacji podatkowej – czym one się różnią czy są to legalne zjawiska oraz jakie są potencjalne skutki.
Optymalizacja podatkowa jako ogólny proces jest legalna, o ile mieści się w granicach prawa. Polega ona na wykorzystywaniu przewidzianych prawem ulg, odliczeń oraz innych legalnych mechanizmów, które pozwalają na obniżenie zobowiązań podatkowych danego podatnika wobec fiskusa. Jak słusznie wskazuje się w literaturze, nie można bowiem przyjąć, że mamy w Polsce ogólną normę, która nakazuje płacić podatki w najwyższej możliwej wysokości.
Jednak granica między legalną optymalizacją podatkową a praktykami niedozwolonymi bywa cienka. Kiedy spółki lub osoby fizyczne zaczynają stosować agresywną optymalizację podatkową, która polega na wykorzystywaniu luk prawnych lub skomplikowanych struktur finansowych mających na celu jedynie unikanie opodatkowania, może to być uznane za działania niezgodne z prawem. W wielu krajach istnieją przepisy, które penalizują takie działania. Przykładowo, następuje to poprzez wprowadzenie klauzul przeciwko unikaniu opodatkowania lub kar za stosowanie schematów podatkowych uznanych za sztuczne i mające na celu jedynie zminimalizowanie obciążeń podatkowych. Poznaj metody optymalizacji podatkowej.
Bezsprzecznym pozostaje, że agresywna optymalizacja podatkowa jest główny zmartwieniem każdego organu skarbowego i pozostaje ona niedozwolonym (nielegalnym) rodzajem optymalizacji podatkowej. Zasadniczo pojęcie agresywnej optymalizacji podatkowej nie zostało zdefiniowane w żadnym akcie prawnym. Dlatego celem zobrazowania niniejszego pojęcia koniecznym jest posłużyć się przykładami – co należy rozumieć przez pojęcie agresywnej optymalizacji podatkowej. Mianowicie można uznać za agresywną optymalizację:
Mówiąc o konsekwencjach niedozwolonej optymalizacji podatkowej, należy wziąć przede wszystkim pod uwagę skutki fiskalne. Wprawdzie Kodeks karnoskarbowy nie typizuje czynu zabronionego – agresywnej optymalizacji podatkowej, niemniej podmiot, który stosuje agresywną optymalizację podatkową, nie uniknie kary. Wszystko jest zależne od podejmowanych czynności przez podatnika i w zależności od wdrożenia konkretnych czynności podatnik może odpowiadać za:
Radca prawny Toruń również świadczy pomoc prawną w zakresie doradztwa podatkowego. W razie jakichkolwiek dodatkowych zapytań zapraszamy do kontaktu celem umówienia się na poradę prawną.
Nierzadko zdarzają się sytuacje, w których babcia, jak i dziadek mają bardzo dobre relacje z wnukami i to im chcą przekazywać pewne darowizny np. w formie środków pieniężnych. Dziadkowie mogą również w testamencie wskazać swoje wnuki jako spadkobierców, pomijając przy tym swoje dzieci. Czy wówczas muszą uzyskać zgodę od swoich dzieci? Czy mogą to zrobić w sposób dobrowolny?
Kodeks cywilny wskazuje, że umowa darowizny dotyczy sytuacji, w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Wobec tego, prowadzi to do wniosku, iż umowę darowizny dla wnuka za życia może dokonać dziadek czy też babcia na rzecz swojego wnuczka bądź kilku wnucząt. Możliwe jest dokonanie darowizny na wnuka, a nie na swoje dzieci. Nie ma przy tym potrzeby uzyskiwania zgody od własnego dziecka. Należy jednak przy tym pamiętać o pewnych formalnościach o charakterze podatkowym. Sprawdź, czy darowizna jest opodatkowana.
Na mocy art. 991 § 2 k.c., jeśli uprawnieni (czyli m.in. dzieci spadkodawcy) nie otrzymają należnego im zachowku w postaci powołania do spadku, bądź w postaci zapisu, bądź w postaci świadczenia od fundacji rodzinnej lub mienia w związku z rozwiązaniem fundacji rodzinnej, wówczas przysługuje im roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia od (w tym przypadku) wnuka. Oznacza to, iż wnuk, który został wskazany w testamencie, będzie zobowiązany do wypłaty zachowku żyjącym dzieciom spadkodawcy. Jednak w przypadku, jeśli spadkodawca nie pozostawił po sobie testamentu i darował wnukowi 10 lat wcześniej np. nieruchomość, to wówczas przy obliczaniu zachowku nie dolicza się darowizn dokonanych przed więcej niż dziesięciu laty, licząc wstecz od otwarcia spadku.
Osoba sporządzająca testament ma pełną swobodę w tym, kto zostanie jego spadkobiercą testamentowym. Jednak nie oznacza to, że osoba, która nie została objęta w testamencie, nie ma prawa do zachowku. Jednak katalog osób uprawnionych do zachowku jest zamknięty i to kodeks cywilny wskazuje, kto i w jakiej wysokości ma prawo do zachowku. Według niego, prawo do zachowku mają:
Jeśli uprawniony przysługuje połowa wartości udziału spadkowego, jednak jeśli jest on w sposób trwały niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni, wówczas należą im się dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym. Dowiedz się więcej na temat przepisania majątku za życia a zachowku.
Umowa dożywocia jest bardzo korzystnym rozwiązaniem dla osób, które chcą mieć zapewnioną pomoc i opiekę, a także przenieść własność swojej nieruchomości na zaufaną osobę. Umowa taka wymaga zachowania pewnych wymogów formalnych, a w razie zmiany okoliczności rozwiązanie jej okazuje się niełatwym zadaniem.
Zgodnie z art. 158 k.c. „Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione”. Umowa dożywocia jest tego typu umową, dlatego, aby ją zawrzeć, należy udać się do notariusza. Jeśli zostałaby sporządzona w innej formie, wówczas umowa taka jest nieważna. Zbywcą nieruchomości może być tylko osoba fizyczna, jednak nabywcą może zostać zarówno osoba fizyczna, jak i prawna. Do umowy należy dołączyć wszelką dokumentację świadczącą o tym, że zbywca rzeczywiście jest właścicielem nieruchomości, a ponadto określić w sposób precyzyjny prawa, jak i obowiązki nabywcy.
Nabywca nieruchomości, zwany zobowiązanym ma zarówno prawa, jak i obowiązki. Umowa ta dotyczy sytuacji, w której właściciel nieruchomości zobowiązuje się przenieść jej własność na nabywcę, a nabywca w zamian za to zobowiązany jest do utrzymywania zbywcy. Strony mogą same określić prawa i obowiązki nabywcy, jednak gdy tego nie zrobią, wówczas określają to k.c. Do obowiązków względem dożywotnika należą:
Należy pamiętać, że w przypadku zbycia nieruchomości, która objęta jest prawem dożywocia, nabywca wówczas ponosi osobistą odpowiedzialność za świadczenia tym prawem objęte, chyba że stały się wymagalne w czasie, kiedy nieruchomość nie była jego własnością.
Gdy dożywotnik umrze, wówczas zobowiązany nie musi spłacać jego długów. Długi dożywotnika będą dziedziczyć jego spadkobiercy ustawowi lub testamentowi. Jednak zgodnie z art. 916 k.c. „Osoba, względem której ciąży na dożywotniku ustawowy obowiązek alimentacyjny, może żądać uznania umowy o dożywocie za bezskuteczną w stosunku do niej, jeżeli wskutek tej umowy dożywotnik stał się niewypłacalny. Uprawnienie to przysługuje bez względu na to, czy dożywotnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli oraz bez względu na czas zawarcia umowy”. Ma na to 5 lat.
Sprawdź, czy unieważnienie umowy dożywocia przez spadkobierców jest możliwe.
Czy umowę dożywocia da się rozwiązać? Tak, lecz nie jest to łatwy proces. Nie możemy iść po prostu do notariusza i rozwiązać umowę. Sąd, ale tylko w wypadkach wyjątkowych może rozwiązać umowę dożywocia. Dzieje się to na wniosek zobowiązanego bądź dożywotnika. W ustawie nie mamy uregulowane, co oznacza pojęcie „wypadki wyjątkowe”. Jak wskazał wyrok SN z dnia 14.06.2023 r. (II CSKP 901/22) „Wypadek wyjątkowy ma miejsce wtedy, gdy dochodzi do krzywdzenia dożywotnika i złej woli nabywcy nieruchomości, którym zaradzić nie może zamiana wszystkich lub niektórych uprawnień dożywotnika na rentę.” Ocena, czy w danej sprawie wystąpiła sytuacja wyjątkowa, należy do sądu, który rozpoznaje daną sprawę. Musi on za każdym razem wziąć pod uwagę interes zarówno dożywotnika, jak i zobowiązanego (Wyrok SA w Białymstoku – I Wydział Cywilny z dnia 22.11.2018 r., I ACa 493/18).
Przeczytaj również na temat przepisanie majątku za życia a zachowek.
