Kryzysy finansowe w działalności nie muszą oznaczać jej zakończenia. W przypadku podjęcia próby jej ratowania kluczowym krokiem może okazać się postępowanie restrukturyzacyjne. Niniejszy wpis poświęcony zostanie czterem rodzajom postępowania restrukturyzacja dla małych firm, oraz korzyściom, jakie niesie za sobą restrukturyzacja.
Zgodnie z ustawą – Prawo restrukturyzacyjne, celem postępowania restrukturyzacyjnego jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami, a w przypadku postępowania sanacyjnego – również przez przeprowadzenie działań sanacyjnych, przy zabezpieczeniu słusznych praw wierzycieli. Dotyczy to wszystkich podmiotów, które posiadają zdolność restrukturyzacyjną i decydują się na wszczęcie postępowania poprzez złożenie wniosku restukturyzacyjnego.
W przypadku restrukturyzacji w jednoosobowych działalnościach gospodarczych również pozostają do wyboru cztery rodzaje postępowań:
Przymiot przedsiębiorcy może przysługiwać każdemu podmiotowi stosunków cywilnoprawnych, tj. osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej, niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną. Tym samym owszem, jest możliwa restrukturyzacja jednoosobowej działalności gospodarczej.
Podstawą otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego jest to, że dłużnik jest niewypłacalny lub zagrożony niewypłacalnością. Przez dłużnika zagrożonego niewypłacalnością należy rozumieć dłużnika, którego sytuacja ekonomiczna wskazuje, że w niedługim czasie może stać się niewypłacalny. Przykładowo, jeżeli mamy pokryć przyszłe wydatki, tj. pewne wydatki, wynikające z zawartych umów a określone przychody nie wystąpiły – wówczas mówimy o zagrożeniu niewypłacalnością. Postępowanie restrukturyzacyjne może obejmować mikro-, małych-, średnich- i dużych przedsiębiorców.
W przypadku skumulowania się kryzysów i problemów finansowych, wielu przedsiębiorców zaczyna rozważać dwie możliwości: postępowanie restrukturyzacyjne bądź postępowanie upadłościowe. W ramach wpisu przyjrzymy się najistotniejszym różnicom w tych dwóch postępowaniach, z uwzględnieniem upadłości konsumenckiej.
Postępowanie restrukturyzacyjne służy przede wszystkim uniknięciu ogłoszeniu upadłości dłużnika. Może być ono prowadzone wobec dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością. W tym postępowaniu dłużnik ma możliwość przeprowadzenia restrukturyzacji zobowiązań w drodze zawarcia układu z wierzycielami. Ustawa – prawo restrukturyzacyjne przewiduje aż 4 modele restrukturyzacyjne:
Model postępowania zależy od sytuacji finansowej danego dłużnika – im mniej stabilna, tym bardziej będzie wskazane inwazyjne postępowanie restrukturyzacyjne. Zobacz również, czym jest restrukturyzacja zobowiązań przedsiębiorców.
Co istotne, postępowanie restrukturyzacyjne może dotyczyć tylko:
Uogólniając, procedura restrukturyzacyjna kierowana jest przede wszystkim do przedsiębiorców.
Upadłość konsumencka dotyczy osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej. Nadrzędnym celem upadłości konsumenckiej jest możliwość oddłużenia osoby fizycznej. Tym samym dłużnik ma szansę na zakończenie kłopotów finansowych poprzez kontrolowaną spłatę zadłużeń.
Co istotne, sąd przy uwzględnianiu możliwości zarobkowych zadłużonego oraz przy sprawdzaniu konieczności utrzymania jego innych członków rodziny, umorzy zobowiązania upadłego bez ustalania planu spłaty wierzycieli, jeżeli osobista sytuacja upadłego wskazuje, że jest on trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.
Najistotniejszą różnicą między restrukturyzacją a upadłością jest to, że restrukturyzacja dotyczy tylko przedsiębiorców, natomiast upadłość – zarówno przedsiębiorców, jak i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (patrz: upadłość konsumencka). Ponadto należy zwrócić także uwagę na cel tych postępowań – restrukturyzacja ma na celu „uzdrowienie” przedsiębiorstwa, natomiast głównym celem upadłości jest kontrolowana spłata zadłużeń, zgodna z harmonogramem spłaty wierzycieli i w przypadku upadłości nadrzędnym celem nie jest zachowanie przedsiębiorstwa. Nadto postępowanie restrukturyzacyjne przeznaczone jest już dla podmiotów „zagrożonych wypłacalnością”, natomiast postępowanie upadłościowe dotyczy podmiotów i osób, które utraciły zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Wymaga także podkreślenia to, że w wyniku upadłości najczęściej wierzyciele nie uzyskują pełnego zaspokojenia – spłata wierzycieli jest możliwa po upłynnieniu majątku dłużnika – zatem kwota i termin spłaty są uzależnione od tego zdarzenia. Natomiast w wyniku restrukturyzacji – wszyscy wierzyciele muszą przyjąć układ, który zostaje przyjęty, jeżeli zyskuje poparcie większości wierzycieli, mających co najmniej 2/3 sumy wierzytelności.
Przeczytaj również, jak odzyskać pieniądze od firmy, która ogłosiła upadłość.
Rolą znaku towarowego jest odróżnienie towarów pochodzących od różnych przedsiębiorców. Innymi słowy – stanowi on informacje dla kupujących o tożsamości pochodzenia towaru. Dzięki temu konsumenci mają możliwość rozpoznawania produktów pochodzących od konkretnego przedsiębiorcy i tym samym uniknięcia pomyłki z podobnymi towarami oferowanymi przez inne przedsiębiorstwa. Zarejestrowany znak towarowy zapewnia ochronę przed nieuprawnionym wykorzystaniem znaku przez inne przedsiębiorstwa. W ramach niniejszego artykułu przyjrzymy się dofinansowaniu na rejestrację znaku towarowego w 2024 r.!
W 2024 r. organizowana jest kolejna edycja unijnego programu z inicjatywy Komisji Europejskiej, który umożliwia uzyskanie wsparcia finansowego – dofinansowania kosztów ochrony zgłoszeń znaków towarowych. Mikro-, mali- i średni przedsiębiorcy, mający siedzibę na terytorium UE, mogą skorzystać z unijnego dofinansowania SME Fund. Przyznane jest ono w formie bonów, które umożliwią częściowy zwrot uiszczonych opłat. Dotyczy to zarówno ochrony na terenie Polski, jak i całej UE. Wnioskodawca może ubiegać się o zwrot 75% opłat za zgłoszenie znaku towarowego i/lub wzoru, opłat za dodatkowe klasy oraz opłat za badanie, rejestrację, publikację i odroczenie publikacji na poziomie UE.
W ramach krótkiego przypomnienia, aby mieć status mikro przedsiębiorcy należy spełnić dwa warunki w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:
Z kolei odnośnie do małych przedsiębiorców – status ten spełniają ci, którzy:
W przypadku średnich przedsiębiorców – status ten dotyczy przedsiębiorców, którzy:
Co ważne, również o dofinansowanie mogą ubiegać się osoby prowadzące działalność na własny rachunek. Wystarczy przedstawić dowód na prowadzenie działalności gospodarczej!
Podsumowując, z dofinansowania na rejestrację znaku towarowego mogą zatem skorzystać:
– które spełniają wyżej opisane warunki!
W tej edycji możliwe jest złożenie wniosku o dofinansowanie na rejestrację znaku towarowego od 22 stycznia 2024 r. do 6 grudnia 2024 r. Niemniej należy mieć na uwadze, że fundusze są limitowane i w przypadku wyczerpania środków – termin na składanie wniosków zostanie skrócony. Dotacje z SME Fund przyznawane są na zasadzie „kto pierwszy ten lepszy”, bez redystrybucji środków na poszczególnych członków UE.
W pierwszej kolejności składany jest wniosek o przyznanie dofinansowania. Oczywiście, można samodzielnie złożyć wniosek albo przedstawiciel zewnętrzny, jeżeli jest on uprawniony do działania w imieniu przedsiębiorcy. W tym momencie dokładnie należy rozważyć które towary/usługi mają być objęte znakiem towarowym – po złożeniu wniosku nie ma możliwości dodawania czy zmiany listy towarów lub usług. Następnie po potwierdzeniu wniosku i otrzymaniu bonu należy dokonać zgłoszenia znaku towarowego. Po dopełnieniu formalności należy wypełnić wniosek o zwrot kosztów. Zwrot kosztów następuje w ciągu miesiąca.
Należy pamiętać, aby w pierwszej kolejności złożyć wniosek do SME Fund i otrzymać decyzję o przyznaniu dotacji oraz bon PRZED zgłoszeniem znaku towarowego. W przypadku niezachowania powyższej kolejności zwrot kosztów nie będzie przysługiwał.
Masz wątpliwości w kwestii dofinansowania rejestracji znaku towarowego? Po poradę prawną zgłoś się do radcy prawnego Toruń.
Celem postępowania upadłościowego prowadzonego wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest oddłużenie konsumentów, tak aby mogli oni powrócić do normalnego życia, a nie popaść w ubóstwo. W tym kontekście powstaje zapytanie o kwestię nieruchomości – domu czy mieszkania – a mianowicie czy upadły może zachować swój dom po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej?
Z dniem ogłoszenia upadłości konsumenckiej majątek upadłego staje się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego. W skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego, z wyjątkami określonymi w art. 63-67a. Wśród wyjątków wskazanych w art. 63-67a ustawy – prawo upadłościowe nie został wymieniony dom czy mieszkanie upadłego, które służy zaspokojeniu jego potrzeb mieszkaniowych. Tym samym należy wywieść, że przy upadłości konsumenckiej upadły straci nieruchomość (dom czy mieszkanie), jeżeli dana nieruchomość będzie musiała zostać sprzedana, aby zaspokoić roszczenia wierzycieli.
Przeprowadzenie postępowania upadłościowego nie może doprowadzić do tego, że upadły pozostanie bez dachu nad głową. Stosownie do treści art. 342a ust. 1 ustawy – prawo upadłościowe, jeżeli upadły jest osobą fizyczną i w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny, w którym zamieszkuje upadły, a konieczne jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, z sumy uzyskanej z jego sprzedaży wydziela się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od 12 do 24 miesięcy.
Po upływie terminu do zgłaszania wierzytelności i przeprowadzeniu likwidacji majątku wchodzącego w skład masy upadłości syndyk składa sądowi projekt planu spłaty wierzycieli z uzasadnieniem. Jeżeli zgromadzono fundusze masy upadłości, sąd wydaje postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli, w którym wymienia wierzycieli uczestniczących w planie spłaty, oraz dokonuje podziału funduszy masy upadłości między wierzycieli uczestniczących w planie spłaty.
Niemniej ustawodawca umożliwia także uzyskanie w postępowaniu upadłościowym umorzenie zobowiązań lub warunkowe umorzenie zobowiązań bez ustalania planu spłaty tylko rzetelnemu dłużnikowi, chyba że oddłużenie uzasadnione jest względami słuszności. Zatem nie każdy upadły może skorzystać z możliwości całkowitego oddłużenia. Zostały pozbawione tej możliwości osoby fizyczne, które doprowadziły do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększyły jej stopień w sposób celowy, w szczególności poprzez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań.
W kontekście wyżej postawionego pytania należy wskazać, iż to czy po upadłości należy spłacać długi, zależy przede wszystkim od indywidualnej sytuacji upadłego. Skontaktuj się z radcą prawnym Toruń w celu indywidualnej porady prawnej.
Podatek dochodowy w Polsce dotyczy zarówno osób fizycznych (PIT), jak i spółek (CIT). Wysokość podatku zależy od osiąganych dochodów przez dany podmiot. Przedsiębiorcy, chcąc rozwijać działalność poprzez finansowanie nowych inwestycji, szukają oszczędności i w tym celu podejmują działania związane z optymalizacją podatkową. W niniejszym wpisie podejmiemy próbę odpowiedzi na pytanie, jakie działania powinien podjąć podatnik, aby obciążenia wynikające z należności publicznoprawnych były jak najmniejsze.
Unikanie opodatkowania, tzw. optymalizacja podatkowa to legalne działanie mające na celu zminimalizowanie należności publicznoprawnych. Jako przykłady optymalizacji wskazać możemy chociażby:
Oczywiście, to tylko przykładowy katalog działań optymalizacyjnych stosowany przez podatników. Należy mieć na uwadze, że w przypadku podejmowania decyzji o przedsięwzięciu inwestycyjnym nierzadko to kwestia opodatkowania “waży” o losach inwestycji, jej atrakcyjności. W sytuacji, gdy po uwzględnieniu obciążeń podatkowych wartość przedsięwzięcia okaże się ujemna – pozostają dwie możliwości: rezygnacja z inwestycji albo skorzystanie z dostępnych działań optymalizacyjnych. Dlatego warto być świadomym aspektów podatkowych w przypadku podjęcia konkretnej decyzji gospodarczej, aby nie narazić jej na niepowodzenie.
Tak jak wspomnieliśmy wcześniej, w ustawach o podatkach dochodowych mamy szereg zwolnień i ulg, a podatnicy są w pełni uprawnieni do korzystania z nich. W przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych istnieje możliwość zmniejszenia podatku dochodowego o m.in. następujące ulgi:
Co ważne, w przypadku podatników osiągających małe dochody np. z tytułu stosunku pracy, tj. do 30.000 zł, istnieje możliwość skorzystania z kwoty wolnej od podatku, która w 2024 r. wynosi 30.000 zł.
Odnośnie do podatku dochodowego od osób prawnych i tzw. CIT-owców, ustawa w obecnie obowiązującym brzmieniu przewiduje m.in. następujące ulgi / odliczenia od podstawy opodatkowania:
Sprawdź również inne metody optymalizacji podatkowej.
Co do zasady spółki kapitałowe, tj. spółka z o.o., prosta spółka akcyjna, spółka akcyjna oraz spółki osobowe, tj: spółka komandytowa oraz komandytowo-akcyjna – są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Przewidziane są dwie stawki podatku:
Jednak w przypadku, gdy dana spółka nie jest nastawiona na wypłatę zysku, a na dalsze inwestycje – warto mieć na uwadze względnie nowe rozwiązanie dla spółek – tzw. ryczałt od dochodów spółek (estoński CIT), który pozwala na reinwestowanie zysków – spółka nie płaci podatku dochodowego tak długo, jak długo zysk pozostaje w spółce. Podatek pojawia się dopiero w momencie wypłaty zysków.
Dowiedz się, co zrobić w przypadku niezłożenia PIT-a do końca kwietnia.
7 stycznia 2024 r. weszła w życie ustawa z dnia 14 kwietnia 2023 r. o konsumenckiej pożyczce lombardowej, która reguluje m.in. kwestie zawierania umowy konsumenckiej pożyczki lombardowej, umowy sprzedaży przedmiotu zabezpieczenia lombardowego oraz prawa i obowiązki konsumenta oraz przedsiębiorcy wykonującego działalność lombardową. Wprowadzony akt prawny kodyfikuje obszar dotychczas nieuregulowany – tj. działalność lombardową.
Nowe przepisy wprowadzają obowiązek zawierania umowy konsumenckiej pożyczki lombardowej w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Dodatkowo umowa taka musi spełniać szereg warunków, a mianowicie musi określać:
Dodatkowo do umowy należy dołączyć zdjęcie przedmiotu zabezpieczenia lombardowego. Innym, nowym obowiązkiem jest konieczność przekazania konsumentowi na trwałym nośniku dokumentu informacyjnego zawierającego najistotniejsze postanowienia umowy. Formularz stanowiący wzór takiej informacji stanowi załącznik do ustawy.
Nowe przepisy uregulowały również kwestię dopuszczalności reklamowania się lombardów. Co prawda nie zostało to zakazane, jednakże prowadzenie reklamy jest dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem umieszczenia w niej komunikatu wyraźnie wskazującego na wykonywanie działalności lombardowej. Za nieprzestrzeganie tego przepisu grozi kara grzywny do 50.000 zł.
Od 7 stycznia 2024 r. działalność lombardowa może być wykonywana wyłącznie przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkę akcyjną. Minimalny kapitał zakładowy spółki, która chce prowadzić działalność w tym zakresie wynosi 50.000 zł. Jednocześnie działalność lombardowa uzyskała wyłączność na używanie w nazwie frazy „lombard”. Podmioty nieprowadzące działalności lombardowej, w których nazwie użyta jest ta fraza, są zobowiązane do zmiany w tym zakresie do dnia 7 lipca 2024 r.
Przeczytaj także o zakładaniu spółek Toruń.
Nowa ustawa wprowadza również obowiązek w zakresie uzyskania wpisu do rejestru. Od dnia 7 stycznia 2024 r. działalność lombardowa jest działalność regulowaną. W związku z powyższym konieczne jest złożenie wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność lombardową, który prowadzi Komisja Nadzoru Finansowego. Za dzień rozpoczęcia działalności przez przedsiębiorcę wykonującego działalność lombardową uważa się dzień dokonania wpisu do rejestru.
Zgodnie z nowymi przepisami, przedsiębiorcy, którzy prowadzili działalność lombardową przed dniem 7 stycznia 2024 r., mogą kontynuować działalność bez wpisu maksymalnie do dnia 7 lipca 2024 r. Niedopełnienie obowiązków rejestrowych grozi grzywną do 500.000 zł.
Niniejsza ustawa wprowadziła szereg nowych obowiązków lombardów – nie sposób opisać wszystkich w jednym wpisie. Jeżeli mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości w zakresie tego, czy prowadzona przez Was działalność lombardowa spełnia wszystkie wymogi określone prawem, przydatna może okazać się pomoc specjalisty, który przeanalizuje Państwa działalność pod tym kątem. Zapraszamy do kontaktu!
Potrzebujesz porady prawnej? Skontaktuj się z radcą prawnym Toruń.
Od 31 sierpnia 2023 r. kupujący, który nabywa swoje pierwsze lokum na rynku wtórnym, jest zwolniony z podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). Niemniej jak się okazuje w praktyce, nie wszystkie osoby, które faktycznie po raz pierwszy zakupią mieszkanie, będą mogły skorzystać z tego zwolnienia.
Słowem przypomnienia, zgodnie z art. 9 pkt 17 ustawy o PCC, zwalnia się od PCC sprzedaż, której przedmiotem jest:
– jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia zgodnie z prawem spadkowym.
Dowiedz się, jak odzyskać PCC po zakupie mieszkania.
Co w sytuacji małżonków, którzy planują zakupić wspólne mieszkanie, ale jeden z nich miał już mieszkanie (albo jakiś udział), z kolei dla drugiego małżonka ma to być pierwsze mieszkanie? Wówczas organy podatkowe mogą uznać, że zakup nieruchomości nie jest “pierwszym lokum” i wówczas żaden z kupujących nie skorzysta ze zwolnienia. Czy możliwe jest zwolnienie z PCC na dwa pierwsze mieszkania?
Przykładowo, takie podejście fiskusa potwierdza interpretacja indywidualna z 21 września 2023 r., sygn.: 0111-KDIB2-2.4014.203.2023.1.PB. Wnioskodawczyni planowała z mężem zakup nieruchomości. Małżonkowie mieli rozdzielność majątkową i ze względu na to – dom miał być kupiony na udziały. Mąż wnioskodawczyni był wcześniej właścicielem innej nieruchomości. Z kolei wnioskodawczyni nie posiadała wcześniej żadnego lokum czy udziałów w nieruchomości i wskazywała tym samym, że będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od PCC. Dyrektor KIS nie przychylił się do stanowiska wnioskodawczyni i wskazał, że gdy nieruchomość nabywana jest na współwłasność, to każdy z kupujących, np. małżonkowie, rodzice z dzieckiem, rodzeństwo czy osoby obce, muszą spełniać warunek nieposiadania wcześniej nieruchomości lub udziału w niej, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
Odnośnie do zwolnienia od PCC przy zakupie pierwszej nieruchomości wspomnieć należy krótko o wyjątku. Mianowicie kupujący swoje pierwsze lokum może mieć 50% udziału w nieruchomości otrzymanej w drodze dziedziczenia i wówczas będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia. Natomiast co w przypadku, jeżeli dana osoba otrzymała udział w nieruchomości w ramach darowizny? Wówczas zwolnienie nie przysługuje. Potwierdza to interpretacja indywidualna z 4 października 2023 r., sygn.: 0111-KDIB2-3.4014.264.2023.1.ASZ. Wnioskodawczyni planowała zakup mieszkania i chciała skorzystać ze zwolnienia od PCC. W związku z tym, że kilka lat wcześniej otrzymała w darowiźnie 1/3 gruntu, na którym miał stać budynek mieszkalny, odmówiono wnioskodawczyni skorzystania z ulgi, podkreślając, że darowizna to nie jest dziedziczenie. Wszelkie wątpliwości w tym temacie rozwieje prawnik nieruchomości.
Zdaniem praktyków, ale i potencjalnie korzystających ze wspomnianego zwolnienia z art. 9 pkt 17 ustawy o PCC, powinno zostać rozważone złagodzenie przepisów, aby zwolnienie mogło zostać przypisane do konkretnej osoby, a nie do danej czynności cywilnoprawnej. Dzięki temu osoby nabywające swoje pierwsze mieszkanie na rynku wtórnym będą miały szansę na otrzymanie wsparcia, tj. zwolnienia od PCC.
Jeśli potrzebujesz indywidualnej porady prawnej, skontaktuj się z radcą prawnym Toruń.
W przypadku założenia jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) pojawia się już na samym początku sporo formalności, a w późniejszym czasie – także i koszty związane z jej prowadzeniem. Dlatego niniejszym wpisem przybliżamy najistotniejsze informacje związane z kosztami prowadzenia swojego biznesu.
Samo założenie JDG w Polsce jest nieodpłatne. Wystarczy zarejestrowanie działalności w CEIDG. Wpis do CEIDG dokonuje się na wniosek poprzez formularz CEIDG-1 (tzw. wniosek o wpis do centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej). Wniosek o zarejestrowanie działalności możemy złożyć:
W formularzu wskazać należy podstawowe dane ewidencyjne, m.in. imię, nazwisko, PESEL czy adres wykonywania działalności gospodarczej. W przypadku braku nadanego NIP i REGON – samo złożenie formularza CEIDG-1 jest także wnioskiem o ich nadanie. Ponadto należy pamiętać, że już przy wypełnianiu wspomnianego formularza wymagane jest wskazanie formy opodatkowania. Aktualnie mamy możliwość wybrania następujących form opodatkowania:
Wymagane będzie także zgłosić się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – jako ubezpieczony, ale także jako płatnik.
Pomimo tego, że powyższe czynności są nieodpłatne, to jednak na starcie może pojawić się konieczność chociażby założenia konta bankowego – rachunku firmowego, a co się z tym wiąże – opłaty.
Przeczytaj o zakładaniu spółek i firm Toruń.
Składki na ubezpieczenie społeczne, składka zdrowotna, podatek - to tylko niektóre z podstawowych, nieuniknionych kosztów w przypadku każdej JDG. Niemniej wymaga podkreślenia, że w przypadku nowych przedsiębiorców i składek ZUS – istnieje możliwość skorzystania chociażby z ulgi na start (przez okres 6 pełnych miesięcy od rozpoczęcia działalności przedsiębiorca zwolniony jest z płacenia składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy). Po upływie 6 miesięcy przedsiębiorca może korzystać z preferencyjnych składek ZUS przez 24 miesiące (tzw. mały ZUS).
Odnośnie składki zdrowotnej – tutaj niestety nie ma możliwości skorzystania z preferencji – od początku płacimy ją w pełnej wysokości, w zależności od wybranej formy opodatkowania.
Przechodząc do form opodatkowania, tak jak wspomnieliśmy wyżej, mamy 3 formy opodatkowania. Zaczynając od skali podatkowej – jest to forma dostępna dla wszystkich. Polega ona na obliczeniu podatku od dochodu (przychodu pomniejszonego o koszty uzyskania). Obowiązują dwie stawki: 12% do 120.000 zł oraz 32% ponad 120.000 zł. Składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosi 9% podstawy wymiaru składki.
Przedsiębiorca rozliczający się według podatku liniowego, płaci jednolitą stawkę opodatkowania w wysokości 19% – wówczas składka zdrowotna wynosi 4,9% podstawy wymiaru.
Odnośnie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – podstawę opodatkowania stanowi osiągnięty przychód. Stawki podatku zależą od rodzaju prowadzonej działalności – od 2% do nawet 17%.
Tak jak zostało wykazane wyżej – nie ma na to jednoznacznej odpowiedzi. Wszystko zależy od rodzaju prowadzonej działalności, okoliczności gospodarczych, wybranej formy opodatkowania – a co z nią związane – także pozostaje otwarta kwestia wysokości składek, liczby pracowników, oraz formy ich zatrudnienia (tj. umowy zlecenia czy umowy o pracę), czy ewentualnych kosztów związanych z obsługą księgową. Ponadto w przypadku konieczności najmowania biura – należy policzyć także wydatek z tym związany.
W przypadku zapytań w tym zakresie – polecamy usługi radcy prawnego Toruń.
Po ogłoszeniu upadłości zarząd nad majątkiem dłużnika obejmuje syndyk. Wraz z ogłoszeniem upadłości cały majątek upadłego wchodzi do masy upadłości. Tym samym w kontekście upadłości pojawia się zapytanie o potencjalne rozliczenia z fiskusem i podatek, tj. ewentualny zwrot – co się dzieje ze zwrotem, który może się pojawić w trakcie postępowania upadłościowego? Zapraszamy do dalszej lektury!
Uwzględniając wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości. Postanowienie o ogłoszeniu upadłości doręcza się syndykowi. Ponadto o ogłoszeniu upadłości powiadamia się właściwą izbę administracji skarbowej oraz właściwy oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Następnie syndyk przystępuje do działania - upłynnia majątek dłużnika celem zaspokojenia roszczeń wierzycieli w jak najwyższym stopniu.
W kontekście tego co się dzieje z długami po ogłoszeniu upadłości, należy mieć na uwadze cel postępowania upadłościowego, a tym samym także upadłości konsumenckiej. Mianowicie upadłość konsumencka polega na dążeniu do oddłużenia osoby składającej wniosek, tj. dłużnika. Nie należy tego sprowadzać wyłącznie do “umorzenia zobowiązań” dłużnika, gdyż tak jak wyżej zostało wspomniane – celem postępowania upadłościowego jest przede wszystkim zaspokojenie roszczeń wierzycieli.
Niemniej w kontekście długów po ogłoszeniu upadłości, stosownie do treści art. 49116 ust. 1 ustawy – prawo upadłościowe, sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, jeśli osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że jest on trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.
W treści art. 49121 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe, ustawodawca wymienił katalog zamknięty zobowiązań, które nie podlegają umorzeniu w postępowaniu upadłościowym. Wśród wymienionych tam zobowiązań, które nie podlegają umorzeniu – nie znajdziemy tam zaległości względem ZUS czy Urzędu Skarbowego. Tym samym odpowiadając na powyższe pytanie – tak, w ramach postępowania upadłościowego możliwe jest umorzenie długów w ZUS.
Zwrot nadpłaty podatku stanowi dla wielu podatników wyczekiwany punkt w ciągu roku. Nie inaczej jest w przypadku dłużników, którzy są w toku postępowania upadłościowego. Wielu dłużników liczy na to, że zwrot podatku będzie stanowił dla nich jednorazowy, doraźny zastrzyk gotówki w budżecie domowym po dokonanych potrąceniach na rzecz wierzycieli. Czy jednak jest to zasadne rozumowanie? Przepisy prawa upadłościowego nie regulują wprost jakie składniki majątku dłużnika wchodzą do masy upadłości. Pomocne mogą okazać się przepisy art. 62 oraz art. 63 ustawy – prawo upadłościowe. Zgodnie z art. 62 ustawy – prawo upadłościowe, w skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego, z wyjątkami określonymi w art. 63-67a. Z kolei wyjątki określone we wskazanych artykułach dotyczą m.in. tego, że nie wchodzi do masy upadłości mienie, które jest wyłączone z egzekucji według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, czy wynagrodzenie za pracę upadłego w części niepodlegającej zajęciu. Nie pojawia się wśród wyjątków zwrot podatku. Tym samym należy wywieść, że tak, zwrot podatku wchodzi do masy upadłości. Tym samym to syndyk zabiera zwrot podatku.
Skontaktuj się z radcą prawnym Toruń, który indywidualnie rozpatrzy Twoją sprawę.
Możliwość skorzystania z dobrodziejstwa upadłości konsumenckiej dotyczy wyłącznie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W ramach kolejnego wpisu dotyczącego upadłości konsumenckiej omówione zostanie zagadnienie alimentów – czy dla dłużnika alimentacyjnego ogłoszenie upadłości konsumenckiej może stanowić ucieczkę przed zaległościami alimentacyjnymi? Zapraszamy do dalszej lektury!
W pierwszej kolejności przypomnijmy, że ogłoszenie upadłości konsumenckiej przez sąd daje szansę dłużnikowi na uwolnienie się od spirali zadłużenia i możliwość skorzystania z tzw. nowego startu. Upadłość konsumencka ma umożliwić umorzenie zobowiązań upadłego niewykonanych w postępowaniu upadłościowym, a jeśli jest to możliwe – zaspokoić roszczenia wierzycieli w jak najwyższym stopniu. W przypadku ogłoszenia upadłości konsumenckiej zawieszone zostają postępowania egzekucyjne. Co istotne, sąd przy uwzględnianiu możliwości zarobkowych zadłużonego oraz przy sprawdzaniu konieczności utrzymania jego innych członków rodziny, umorzy zobowiązania upadłego bez ustalania planu spłaty wierzycieli, jeżeli osobista sytuacja upadłego wskazuje, że jest on trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.
Co istotne, z chwilą ogłoszenia upadłości, upadły pozbawiony jest możliwości swobodnego zarządzania swoim majątkiem – to syndyk sprawuje zarząd masą upadłości. Wprawdzie upadły nadal pozostaje właścicielem majątku, tj. nieruchomości, przedsiębiorstwo, niemniej należy mieć na uwadze, że syndyk upadłości zarządza mieniem upadłego i reprezentuje go.
Sąd obowiązany jest uwzględniać w treści planu podziału reguły określające pierwszeństwo zaspokajania wierzycieli przewidziane w postępowaniu upadłościowym. Przede wszystkim ma to umożliwić ochronę interesów wierzycieli w relacji do wierzycieli alimentacyjnych, wobec których ustawodawca wprowadził górny limit świadczeń na poziomie nie wyższym niż minimalne wynagrodzenie za pracę. W konsekwencji zaspokojeniu w pierwszej kolejności ulegają koszty postępowania i inne zobowiązania masy upadłości i dopiero po ich zaspokojeniu można przewidzieć zaspokojenie niezaspokojonej części wierzytelności kategorii pierwszej.
Nie, w ramach upadłości konsumenckiej nie ma możliwości umorzenia długów alimentacyjnych. Wynika to wprost z art. 49121 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe, które stanowi, że nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym. Uprawniony do otrzymywania alimentów winien dokonać zgłoszenia swojej wierzytelności syndykowi. Do zgłoszenia winien zostać dołączony dokument, który potwierdzi obowiązek oraz termin płatności alimentów.
Wymaga podkreślenia, że wierzytelności z tytułu zaległości alimentacyjnych znajdują się w pierwszej kategorii zaspokojenia należności. Niemniej mimo to nie ma gwarancji, że osoba uprawniona do alimentów zostanie zaspokojona w ramach planu spłaty. Wynika to z tego, że w pierwszej kolejności z masy upadłości zaspokaja się koszty postępowania, a zatem może okazać się, że w masie upadłości nie będzie wystarczających środków na pokrycie wszystkich zobowiązań.
W kontekście bieżących alimentów – kwoty przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości – syndyk zaspokaja alimenty w terminach ich płatności, do dnia sporządzenia ostatecznego planu podziału, w kwocie nie wyższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę.
Warto podkreślić, że oprócz długów alimentacyjnych, nie podlegają umorzeniu zobowiązania m.in. wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny, lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie.
Zastanawiasz się nad ogłoszeniem upadłości konsumenckiej? Skontaktuj się z radcą prawnym Toruń, rozpatrzymy indywidualnie Twoją sprawę.
