TSUE pod koniec 2023 r. wydał dwa wyroki dla Frankowiczów dotyczące m.in. prawa zatrzymania, opóźnienia i przedawnienia roszczeń restytucyjnych w sporach o kredyty frankowe czy waloryzacji kredytu. Dlatego w niniejszym wpisie omówimy najistotniejsze skutki dwóch wyroków dla kredytobiorców.
Z pytaniem prejudycjalnym do TSUE wystąpił SO w Warszawie. Wyrokiem częściowym z 19 listopada 2021 r. (nieprawomocny), umowa kredytu we frankach, zawarta z GNB, została uznana za nieważną. Bank doręczył kredytobiorcom oświadczenie, zgodnie z którym skorzystał z prawa zatrzymania świadczenia ewentualnie należnego kredytobiorcom do czasu zaoferowania temu bankowi przez nich świadczeń zwrotu świadczeń wzajemnych, czyli kwoty kredytu udostępnionej im przez bank na podstawie umowy kredytu albo zabezpieczenia roszczenia o zwrot tej kwoty. GNB podniósł zarzut zatrzymania, który wywiódł z roszczenia restytucyjnego, którym dysponuje wobec powodów w postępowaniu głównym w celu odzyskania środków wypłaconych im w ramach wykonania umowy kredytu. Jednakże możliwość powołania się na ten zarzut zależy od kwestii, czy roszczenie to uległo przedawnieniu. Kredytobiorcy uważali, że roszczenia uległy przedawnieniu w 2020 r., ponieważ termin przedawnienia roszczeń GNB rozpoczął bieg w momencie, w którym otrzymał reklamację lub w dniu doręczenia pozwu. Te dwa zdarzenia miały miejsce w 2017 r. Z kolei GNB podniósł, że bieg terminu przedawnienia roszczenia banku jeszcze się nie rozpoczął. Zdaniem GNB bieg terminu przedawnienia następuje z chwilą prawomocnego rozstrzygnięcia w sporze dotyczącym skuteczności postanowień przeliczeniowych i ważności umowy kredytu.
TSUE wskazał, iż termin przedawnienia roszczeń banku nie może zaczynać się dopiero w chwili, gdy umowa kredytowa staje się trwale bezskuteczna. Odnośnie do konsumenta, termin przedawnienia rozpoczyna bieg w chwili, w której dowiedział się lub powinien był wiedzieć o nieuczciwym charakterze warunku powodującego tę nieważność. Nadto, TSUE ograniczył prawo banków do korzystania z prawa zatrzymania. Z wyroku wynika jasna konkluzja, iż skuteczność ochrony przyznanej konsumentom przez Dyrektywę 93/13 byłaby zagrożona, gdyby konsumenci ci, powołując się na prawa, które wywodzą z tej dyrektywy, byli narażeni na ryzyko nieotrzymania odsetek za opóźnienie od kwot, które powinny im zostać zwrócone ze względu na nieważność takiej umowy od momentu upływu terminu nałożonego na przedsiębiorcę do wykonania świadczenia, po tym jak przedsiębiorca ten otrzyma wezwanie do zwrotu tych kwot. Tym samym mamy pewność, że odsetki będą należne konsumentom w pełnej wysokości.
Sprawdź na czym polega pomoc Frankowiczom w Kancelarii Radców Prawnych Marcin Chowaniec.
TSUE doprecyzował swoje stanowisko wyrażone w sprawie C-520/21 i wskazał, że bank nie jest uprawniony do pobierania wynagrodzenia z tytułu umowy frankowej unieważnionej przez sąd. Oznacza to także zakaz domagania się od kredytobiorców opłaty za bezprawne korzystanie z bankowego kapitału. Potrzeba wydania niniejszego postanowienia wynikła z tego, że banki występowały do sądów o zwrot zwaloryzowanego kapitału, pomimo klarownego rozstrzygnięcia TSUE w tym zakresie.
Omówione wyroki stanowią kolejną cegiełkę w prokonsumenckiej linii orzeczniczej TSUE. Polecamy lekturę wcześniejszych wpisów dotyczących sporów frankowych, a także w przypadku chęci podjęcia współpracy w zakresie sporu frankowego – zapraszamy do kontaktu z naszym radcą prawnym Toruń – Kancelaria oferuje kompleksową pomoc prawną w toku całego postępowania.
Na gruncie obowiązujących regulacji, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Z kolei nabycie spadku przez spadkobiercę następuje z chwilą otwarcia spadku. Tym samym sprawa o nabycie spadku w sądzie czy zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia przez notariusza mają charakter deklaratoryjny i de facto potwierdzają istnienie prawa do spadku, które spadkobierca nabywa z mocy prawa. W niniejszym wpisie przedstawimy najistotniejsze zagadnienia związanie z postępowaniem o stwierdzenie nabycia spadku.
W pierwszej kolejności osoba mająca w tym interes powinna wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku. Według prawa spadkowego obok spadkobiercy z wnioskiem mogą wystąpić także m.in. spadkobiercy spadkobierców czy uprawnieni do zachowku, a także zapisobiercy zapisu zwykłego. Postępowanie o stwierdzenia nabycia spadku toczy się przed sądem spadku w trybie nieprocesowym. W toku postępowania sąd z urzędu bada, kto jest spadkobiercą, czy spadkodawca pozostawił testament, oraz wzywa do złożenia testamentu osobę, co do której będzie uprawdopodobnione, że testament u niej się znajduje. Jeżeli testament zostanie złożony, sąd dokona jego otwarcia i ogłoszenia. Nadto, sąd może przyjąć zapewnienia spadkowe lub wezwać spadkobierców poprzez ogłoszenie. W toku postępowania sąd może samodzielnie rozstrzygnąć kwestie sporne, związane chociażby z ważnością testamentu. Co więcej, sąd może dokonać także wykładni testamentu.
W postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku sąd wymienia spadkodawcę oraz wszystkich spadkobierców, którym spadek przypadł, a także wysokość udziałów. Prawomocne postanowienie o stwierdzenie nabycia spadku sąd niezwłocznie wpisuje do Rejestru Spadkowego.
W przypadku złożenia wniosku o stwierdzenie nabycia spadku – pobiera się opłatę stałą w wysokości 100 zł, jeżeli sprawa dotyczy jednego spadkodawcy, co wynika z art. 49 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Ponadto koniecznym jest uiścić kwotę w wysokości 5 zł tytułem wpisu do Rejestru Spadkowego.
Tak jak wskazaliśmy wyżej, nabycie spadku przez spadkobiercę następuje z chwilą otwarcia spadku, a sprawa o nabycie spadku w sądzie ma charakter deklaratoryjny. Niemniej stosownie do art. 1025 § 2 Kodeksu cywilnego, domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku, jest spadkobiercą. Bez takiego postanowienia spadkobierca nie będzie w stanie wykazać względem innych osób swoich praw do spadku po spadkodawcy. Przykładowo, w przypadku, gdy w skład masy spadkowej wchodzi nieruchomość, wówczas bez postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku spadkobierca nie będzie w stanie wykazać swojego prawa własności. Dlatego istotnym jest zadbać o dopełnienie formalności i złożyć stosowny wniosek do sądu o stwierdzenie nabycia spadku. Pomocy w tej kwestii może udzielić radca prawny Toruń.
Po podjęciu przez małżonków decyzji o rozwodzie pojawia się perspektywa wieloletniego postępowania sądowego. Odpowiedni zasób wiadomości z całą pewnością może ułatwić proces przejścia przez rozwód. Niniejszy wpis poświęcony zostanie pytaniom początkowym, jakie pojawiają się najczęściej tuż po podjęciu decyzji o rozwodzie. Od czego zacząć rozwód?
Jednym z pierwszych i koniecznych kroków jest sporządzenie i złożenie pozwu do właściwego sądu okręgowego. Pomoże Ci w tym prawnik od rozwodów. Niemniej zanim to nastąpi, warto uzyskać wcześniej odpis aktu małżeństwa oraz skrócone odpisy aktów urodzenia małoletnich dzieci. W przypadku ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych – należy także przygotować stosowne oświadczenie na formularzu. Powyższe dokumenty powinny zostać załączone do pozwu o rozwód.
Jeszcze przed rozpoczęciem sporządzania pozwu, warto na spokojnie porozmawiać z małżonkiem, zastanowić się nad wspólnymi punktami, jeżeli sytuacja między stronami na to pozwala. Z całą pewnością konsensu osiągnięty przez strony w kluczowych kwestiach takich jak kwestia winy, sposób wykonywania władzy rodzicielskiej, ewentualny podział majątku – może przyczynić się do sprawniejszego, a także mniej kosztownego postępowania rozwodowego. Czy można nie zgodzić się na rozwód?
Sprawdź także, ile kosztuje rozwód.
Lista czynności, jakich należy zaniechać w trakcie postępowania rozwodowego, jest długa, niemniej na potrzeby niniejszych rozważań skupimy się na tych, które z perspektywy dotychczasowej praktyki uważamy za najistotniejsze. Przede wszystkim nie należy ignorować zobowiązań/wezwań sądu do przedłożenia dokumentów czy przedstawienia swojego stanowiska, w szczególności, gdy rozwód przebiega w trudnej atmosferze. Brak ustosunkowania się do pisma strony czy przedłożenia stosownych dokumentów może mieć dalekoidące, negatywne skutki dla tej strony, która nie dopełniła formalności. Zobacz również, jak przygotować się do rozprawy rozwodowej.
Ponadto w trakcie rozwodu nie należy lekceważyć małoletnich dzieci. Nierzadko w trudnej i napiętej sytuacji między małżonkami, dochodzi do próby zmuszenia dzieci, aby “wybrały” jedną ze stron. W toku postępowania rozwodowego należy je chronić przed przykrymi skutkami rozwodu, aby nie zostały one zaangażowane w bezpośredni konflikt. Nie należy także utrudniać kontaktów z dziećmi drugiemu rodzicowi.
Co więcej, nie należy także kierować się emocjami. Nie pozostawia wątpliwości to, że z rozwodem związane są silne przeżycia, niemniej w dalszej perspektywie decyzje podjęte w takich okolicznościach mogą mieć negatywne skutki w przyszłości. Spokój, opanowanie i trzymanie się faktów z całą pewnością dają szansę na szybsze i polubowne zakończenie procesu.
Rozwód bez udziału sądu wkrótce będzie możliwy - przeczytaj więcej!
Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Postępowanie rozwodowe może trwać kilka miesięcy albo i kilka lat. Wszystko zależy od woli stron (małżonków), czy chcą rozwieść się w zgodzie, tj. bez orzekania o winie, czy być może istnieją między nimi pewne kwestie sporne dotyczące chociażby sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi czy podziału majątku. Ponadto, oprócz samego stopnia skomplikowania sprawy, należy także mieć na uwadze czas na uzupełnianie ewentualnych braków formalnych w pozwie, materiał dowodowy przedstawiony przez strony, oraz ewentualną konieczność przeanalizowania go przez sędziego, czy powołania biegłego. Dodatkowo należy rozważyć ewentualne obłożenie sprawami danego sądu okręgowego, czy nawet choroby tudzież urlopy sędziów. Bez wątpienia, skorzystanie z pomocy doświadczonego radcy prawnego może znacząco przyspieszyć postępowanie rozwodowe – nasza Kancelaria oferuje kompleksową pomoc prawną także z zakresu prawa rodzinnego. Zapraszamy do kontaktu.
Sprawdź również, jak wygląda rozwód z alkoholikiem.
Wielu wierzycieli, którzy mają kłopoty z odzyskaniem należności od dłużników, decydują się na wniesienie pozwu w postępowaniu upominawczym, aby po otrzymaniu stosownego nakazu zapłaty móc wszcząć postępowanie egzekucyjne celem odzyskania roszczenia stwierdzonego nakazem. W związku z tym często pojawiają się zapytania po stronie wierzycieli, jak i dłużników, czy jest możliwe to, aby nakaz zapłaty przedawnił się? Niniejszy wpis poświęcimy najistotniejszym zagadnieniom związanym z przedawnieniem nakazu zapłaty.
Stosownie do aktualnej treści art. 125 § 1 Kodeksu cywilnego, roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat. Powyższe oznacza, że wierzyciel od czasu uprawomocnienia się nakazu zapłaty i uzyskania klauzuli wykonalności ma 6 lat na wszczęcie egzekucji w procesie windykacji.
Niemniej w tym punkcie należy mieć na uwadze to, że przepis ten kilka lat temu uległ zmianie! Okres przedawnienia został skrócony z dziesięciu do sześciu lat na podstawie ustawy z 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1104). Dokładnie od 9 lipca 2018 r. obowiązuje okres 6-letni przedawnienia. W tym punkcie ważnym jest zwrócić na zagadnienie intertemporalności reguł przedawnienia. Mianowicie w przypadku, gdy nie doszło do przerwania biegu przedawnienia, jeśli rozpoczęcie biegu przedawnienia z art. 125 KC miało miejsce do 30 grudnia 2014 r., wówczas termin oblicza się na podstawie “starych” przepisów i wynosi on 10 lat i upływa w dacie dziennej, odpowiadającej dacie rozpoczęcia biegu przedawnienia.
Natomiast jeżeli rozpoczęcie biegu terminu nastąpiło od 31 grudnia 2014 r. do 8 lipca 2018 r., wówczas termin oblicza się na podstawie „nowych” przepisów – czyli kończy on bieg na koniec roku po upływie 6 lat od 9 lipca 2018 r., tj. 31 grudnia 2024 r. Jeżeli natomiast termin rozpoczął bieg od 9 lipca 2018 r., wówczas oblicza się go na podstawie nowych przepisów, czyli kończy on bieg na koniec roku po upływie 6 lat od początku biegu terminu.
Tak jak wskazaliśmy, zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 125 § 1 Kodeksu cywilnego, tytuł wykonawczy przedawnia się z upływem 6 lat. Zdaje się, że 6 lat to długi okres na wyegzekwowania wierzytelności, niemniej jak się okazuje – nie zawsze i w związku z tym często dochodzi do przedawnienia roszczenia objętego tytułem wykonawczym. Dlatego ważne jest, aby po uprawomocnieniu się nakazu zapłaty i uzyskaniu klauzuli wykonalności nie czekać i od razu skierować się do komornika celem wyegzekwowania zaległej należności, aby nie doszło do przedawnienia roszczenia.
Macie Państwo wątpliwości w tym temacie? Zapraszamy do kontaktu z radcą prawnym Toruń, który indywidualnie rozpatrzy Wasz przypadek.
Osoby fizyczne, które rozważają ogłoszenie upadłości konsumenckiej, która ma na celu pomoc w oddłużeniu, najczęściej w pierwszej kolejności próbują ustalić podstawowe koszty związane z całym postępowaniem upadłościowym. Dlatego w niniejszym wpisie przybliżymy najważniejsze wydatki związane z całościową obsługą postępowania upadłościowego. Zapraszamy do lektury!
W przypadku samodzielnego działania strony, która rozważa ogłoszenie upadłości, z początkowych kosztów należy wskazać na opłatę podstawową w wysokości 30 zł od złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, stosownie do art. 14 ust. 3 w zw. z art. 76a pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Niemniej ze względu m.in. na skomplikowany charakter postępowania, liczne wymogi/obostrzenia co do sporządzenia wniosku, najlepszym rozwiązaniem jest skorzystanie z pomocy doświadczonego radcy prawnego, który udziela kompleksowej pomocy prawnej w toku całego postępowania, zaczynając od analizy niewypłacalności danej osoby, po złożenie wniosku, czy bieżący kontakt z sądem tak, aby nie popełnić błędów formalnych. Dlatego oprócz wspomnianych wyżej 30 zł, najczęściej pojawia się w upadłości konsumenckiej koszt radcy prawnego – całościowej obsługi, co każdorazowo jest ustalane indywidualnie. Ponadto pojawia się także koszt ustanowienia pełnomocnika – aktualnie oplata skarbowa od pełnomocnictwa wynosi 17 zł.
W przypadku ogłoszenia upadłości – należy mieć na uwadze wynagrodzenie syndyka, które również jest ustalanie indywidualnie w zależności od wysokości funduszów masy upadłości, stopnia zaspokojenia wierzycieli czy nakładu pracy. Ponadto z innych kosztów należy także wskazać na koszty postępowania upadłościowego, które mogą zostać tymczasowo przez Skarb Państwa.
Aby skutecznie ogłosić upadłość konsumencką, tak jak wskazaliśmy wyżej, niezbędne jest złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości. Uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, to sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości.
Ogłoszenie upadłości konsumenckiej może nastąpić względem każdej osoby fizycznej, która nie prowadziła działalności gospodarczej. Jedną z podstawowych przesłanek jest niewypłacalność dłużnika. Pod pojęciem niewypłacalności należy rozumieć stan utraty zdolności do wykonywania swoich zobowiązań.
Tym samym odpowiadając na pytanie postawione wyżej – radca prawny Toruń nie może ogłosić upadłości konsumenckiej, dokonuje tego sąd w drodze postanowienia.
Sąd obligatoryjnie oddali wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie tych kosztów. Ponadto sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości (przesłanka fakultatywna) w przypadku stwierdzenia, że majątek dłużnika jest obciążony hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską w takim stopniu, że pozostały jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania.
Podstawową zasadą na gruncie polskich przepisów prawa spadkowego jest to, że w sytuacji, gdy nie mamy sporządzonego testamentu, wówczas stosuje się zasady dziedziczenia ustawowego. Dlatego niniejszy wpis poświęcimy zagadnieniom związanym z dziedziczeniem po teściach. Zapraszamy do lektury!
Na tak postawione pytanie możemy tylko odpowiedzieć znaną wszystkim formułą – to zależy! W przypadku dziedziczenia ustawowego – współmałżonek nie ma prawa do spadku po rodzicach, żaden z przepisów Kodeksu cywilnego nie przewiduje takowej możliwości. Natomiast w przypadku wyraźnej woli teściów co do dziedziczenia synowej/zięcia wyrażonej w testamencie – wówczas nie ma przeszkód, aby współmałżonek miał do niego prawo, oczywiście przy założeniu, że nie zajdą przesłanki do tego, aby wyłączyć od dziedziczenia daną osobą (w omawianej sytuacji – współmałżonka). Poniżej rozwijamy nieco szerzej wątek dziedziczenia po rodzicach.
Stosownie do treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego, w przypadku dziedziczenia ustawowego – w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Co to oznacza w praktyce? Mianowicie to, że żona nie należy do kręgu ustawowych spadkobierców i nie ma możliwości, aby na podstawie samej ustawy dziedziczyła cokolwiek po rodzicach męża. Z treści przywołanego przepisu jasno wynika, że to dzieci są powołane jako pierwsze oraz małżonek i dziedziczą oni w częściach równych. Niemniej część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż 1/4 całości spadku. Tym samym oznacza to, że jedyną możliwością, aby żona dziedziczyła spadek po rodzicach pozostaje testament sporządzony przez rodziców męża, w którym to żona zostaje wprost wskazana jako spadkobierczyni.
Jednocześnie w kontekście omawianego wątku należy postawić pytanie co w sytuacji, jeśli między małżonkami panuje ustrój wspólności ustawowej – czy wówczas przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie stanowią niejako “automatycznie” część majątku wspólnego małżonków? Otóż nie do końca! Należy zwrócić szczególną uwagę na przepis art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z którego wynika, że do majątku osobistego każdego z małżonków należą: przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Oznacza to, iż ustawodawca przyjął zasadę, iż wola darczyńcy, spadkodawcy bądź zapisodawcy może jedynie zadecydować o przynależności danego przedmiotu majątkowego do majątku wspólnego małżonków. W przypadku braku takowej woli – nie ma możliwości, aby nawet w ustroju wspólności ustawowej doszło do tego, aby dany przedmiot majątkowy nabyty w ramach dziedziczenia czy to ustawowego czy testamentowego stał się także własnością żony.
Konkludując, z powyższego wynika, iż w pierwszej kolejności do dziedziczenia po rodzicach powołani są zstępni, tj. dzieci. W przypadku, gdyby zmarł jeden rodzic – w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Z kolei w przypadku dziedziczenia testamentowego – w pewnym uproszczeniu – decyduje wola spadkodawcy.
Jeśli przepisy prawa spadkowego są dla Ciebie niejasne, skontaktuj się z radcą prawnym Toruń, który indywidualnie rozpatrzy Twoją sprawę.
Prosta spółka akcyjna to najmłodsza spółka kapitałowa, funkcjonuje w Polsce dopiero od dwóch lat. Spółka ta miała ułatwić prowadzenie działalności start-upom. Dlatego po dwóch latach jej funkcjonowania warto zebrać najważniejsze informacje na temat tej formy działalności. W niniejszym wpisie przedstawimy podstawowe kwestie na temat konstrukcji prostej spółki akcyjnej oraz jej najistotniejszych aspektów składkowo-podatkowych z uwzględnieniem wad i zalet.
Prosta spółka akcyjna jest to spółka kapitałowa i ma osobowość prawną. Niemniej zgodnie wskazuje się w literaturze, że prosta spółka akcyjna stanowi pewne połączenie, tj., hybrydę: spółki akcyjnej, spółki z o.o. i spółki osobowej, np. jawnej ze względu na pewne charakterystyczne elementy zaczerpnięte z tych właśnie spółek. Zaczynając od początku – umowa prostej spółki akcyjnej powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Niemniej ustawodawca dopuścił także możliwość zawarcia umowy prostej spółki akcyjnej przy wykorzystaniu wzorca umowy w systemie s24. Prosta spółka akcyjna może być utworzona przez jedną albo więcej osób, niemniej nie może być zawiązana wyłącznie przez jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.
Odnośnie do organów spółki – każda prosta spółka akcyjna posiada walne zgromadzenie, w skład którego wchodzą wszyscy akcjonariusze. Jest to najwyższy organ w spółce. W spółce jednoosobowej jedyny akcjonariusz wykonuje uprawnienia walnego zgromadzenia. Ponadto należy pamiętać, iż w prostej spółce akcyjnej ustanawia się zarząd albo radę dyrektorów. Jest to swoiste novum, gdyż mamy tutaj możliwość wyboru między dwoma modelami struktury organów. Umowa spółki może przewidywać, że oprócz ustanowienia zarządu w spółce należy również ustanowić radę nadzorczą – jest to organ w pełni fakultatywny.
Akcjonariusze są zobowiązani jedynie do świadczeń określonych w umowie spółki i nie odpowiadają za zobowiązania spółki.
Kapitał założycielski (akcyjny) w prostej spółce akcyjnej jest niski – to tylko symboliczna 1 zł, gdzie przykładowo – dla porównania – w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest to 5.000 zł.
Co ciekawe w przypadku prostej spółki akcyjnej, akcje są obejmowane w zamian za wkłady pieniężne lub niepieniężne. Wkładem niepieniężnym na pokrycie akcji może być wszelki wkład mający wartość majątkową, w szczególności świadczenie pracy lub usług.
W założeniu prosta spółka akcyjna ma ułatwić, odformalizować i unowocześnić zakładanie spółek Toruń, ale również funkcjonowanie w formule organizacyjno-prawnej spółki kapitałowej.
Przeczytaj również, jaki rodzaj spółki jest najlepszy i dlaczego.
Prosta spółka akcyjna jest podatnikiem CIT, płaci 9-procentowy albo 19-procentowy podatek. Odnośnie 9% podatku – prosta spółka akcyjna musi spełnić dokładnie takie same warunki jak każdy inny podatnik CIT. Innymi słowy, prosta spółka akcyjna, aby mogła płacić 9% CIT musi być nowym podmiotem lub małym podatnikiem. Ponadto w trakcie roku przychody nie mogą przekroczyć równowartość 2.000.000 euro.
Ponadto uprawniona jest także do korzystania z ulg przewidzianych w ustawie o CIT, tj.:
Co ważne, na gruncie obowiązujących regulacji, prosta spółka akcyjna może także skorzystać z estońskiego CIT-u. Prosta spółka akcyjna może także korzystać ze zwolnienia dywidendowego – oznacza to zatem, że może być elementem holdingu i z tego zwolnienia korzystać.
Wniesienie wkładu do prostej spółki akcyjnej nie będzie podlegało opodatkowaniu PCC. Czynności jak zawiązanie czy zmiana umowy prostej spółki akcyjnej również nie podlegają opodatkowaniu PCC. W przypadku innych spółek kapitałowych np. spółki z o.o., spółki akcyjnej – PCC jest pobierany w wysokości 0,5%, o którą podnosimy kapitał zakładowy lub akcyjny spółki.
W jednoosobowej prostej spółce akcyjnej akcjonariusz co do zasady nie zapłaci składek na ubezpieczenia społeczne (ZUS), ani na ubezpieczenie zdrowotne, chyba, że wniesione do prostej spółki akcyjnej zostały praca bądź usługi. Jest to istotny plus, gdyż przykładowo w jednoosobowej spółce z o.o. wspólnik podlega składkom społecznym i składce zdrowotnej.
W związku z brakiem istotnych wad w zakresie oskładkowania, przejdziemy od razu do omówienia największych podatkowych wad tej formy prowadzenia działalności.
W przypadku prostej spółki akcyjnej został wprowadzony zakaz wprowadzania jej akcji do obrotu zorganizowanego. Innymi słowy – prosta spółka akcyjna nie ma możliwości wejścia na giełdę.
Ustawodawca przewidział obowiązkową rezerwę na pokrycie strat. Mianowicie jeżeli kapitał akcyjny w prostej spółce akcyjnej nie osiągnie 5% sumy zobowiązań spółki wynikającej z zatwierdzonego sprawozdania finansowego za ostatni rok obrotowy, 8% zysku spółki za dany rok obrotowy należy przekazywać na kapitał akcyjny.
Aktualnie mamy lukę w przepisach, która powoduje trzykrotne opodatkowanie zysku. Na czym to polega? Mianowicie pierwszy raz spółka płaci CIT – od dochodu – osiąga go i płaci podatek. Natomiast tak jak wskazaliśmy wyżej – konieczne jest przeznaczanie 8% zysku za dany rok obrotowy na kapitał akcyjny, aż do momentu, w którym kapitał ten osiągnie pułap 5% sumy zobowiązań spółki wynikającej z zatwierdzonego sprawozdania finansowego za ostatni rok obrotowy. W konsekwencji ten sam zysk będzie podlegał opodatkowaniu po stronie akcjonariuszy, w tej części, w której zostanie przeznaczony na kapitał akcyjny – tu mamy drugie opodatkowanie. Jednakże! Jeżeli w przyszłości akcjonariusze podejmą decyzję o wypłacie środków przekazanych na wspomniany kapitał akcyjny – wówczas środki te zostaną po raz trzeci opodatkowane.
Wskazuje się, że rozwiązaniem tego „potrójnego opodatkowania” może być ustalenie kapitału akcyjnego na nieco wyższym poziomie i jego ewentualne odpowiednie zwiększanie.
W razie wątpliwości w temacie zakładania spółek, zapraszamy do kontaktu z radcą prawnym Toruń.
17 listopada 2023 r. weszło w życie rozporządzenie ministra rodziny i polityki społecznej z 18 października 2023 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe. Jakie nowe obowiązki spoczywają na pracodawcach? W niniejszym wpisie przedstawimy najważniejsze zmiany. Zapraszamy do dalszej lektury!
Zgodnie z § 2 pkt 2 zmienionego rozporządzenia, przez stanowisko pracy należy rozumieć przestrzeń pracy wraz z:
Zmiany zakładają także m.in. konieczność wyposażenia stanowiska pracy przez pracodawcę w monitor stacjonarny lub podstawkę zapewniającą ustawienie ekranu tak, aby jego górna krawędź znajdowała się na wysokości oczu, oraz w dodatkową klawiaturę i mysz. Na życzenie pracownika pracodawca winien zapewnić mu podnóżek. Ponadto pojawia się nowe wymogi względem klawiatur komputerowych, które mogą być wykorzystywane w pracy, mianowicie:
Ponadto zmieniły się także wymagania co do stołu, powierzchni roboczej oraz krzesła. Z załącznika do rozporządzenia wynika, iż konstrukcja stołu powinna umożliwiać ergonomiczne ustawienie elementów wyposażenia stanowiska pracy, w tym zróżnicowaną wysokość ustawienia monitora ekranowego i klawiatury, w szczególności powinna zapewniać:
Co istotne – wszystkie wyżej opisane zmiany dotyczą także stanowiska pracy pracownika w przypadku pracy zdalnej.
To nie koniec zmian. Od 17 listopada br. pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom okulary lub szkła kontaktowe korygujące wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego. Niniejsza zmiana, tj. dodanie szkieł kontaktowych budzi sporo wątpliwości wśród pracodawców, gdyż nie jest klarowne, w jaki sposób zostanie podjęta decyzja względem pracownika, czy pracownik ma prawo do okularów, czy szkieł kontaktowych.
Przeczytaj także nasz wpis na temat likwidacji stanowiska pracy a zwolnienia pracownika.
Względem stanowisk pracy przed 17 listopada br. pracodawcy mają obowiązek w ciągu 6 miesięcy od daty wejścia w życie rozporządzenia weryfikacji wyposażenia posiadanych stanowisk pracy w biurze, a następnie dostosowanie ich do nowych wymogów. Natomiast względem nowych stanowisk po dacie 17 listopada 2023 r. – dany pracodawca powinien mieć na uwadze w trakcie tworzenia nowego stanowiska pracy, uregulowania w zakresie BHP i od razu posiadać dostosowane do nowych przepisów stanowiska pracy. Istotnym jest wspomnieć, iż pracodawca będzie zobowiązany do poinformowania pracownika o nowych wymaganiach względem jego stanowiska pracy, a następnie będzie obowiązany odebrać oświadczenie od pracownika o tym, że miejsce pracy zdalnej spełnia wymagania BHP.
Masz pytania dotyczące nowych przepisów prawa pracy? Skontaktuj się z radcą prawnym Toruń, który rozwieje wszelkie wątpliwości.
Przez umowę spółki cywilnej wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Niemniej w toku prowadzenia działalności ten wspólny cel gospodarczy może odpaść i tym samym może pojawić się konieczność rozwiązania spółki. W niniejszym wpisie przybliżymy najistotniejsze informacje związane z rozwiązaniem spółki cywilnej. Zapraszamy do lektury!
Stosownie do treści art. 874 § 1 Kodeksu cywilnego, rozwiązania spółki cywilnej przez sąd może żądać z ważnych powodów każdy wspólnik. W tym punkcie należy wskazać, co rozumie się pod pojęciem „ważnych powodów”. W literaturze oraz w orzecznictwie wskazuje się na chociażby:
W przypadku wystąpienia jednego „ważnych powodów” – powództwo w sądzie należy złożyć przeciwko wszystkim pozostałym wspólnikom. Jak zamknąć spółkę cywilną?
Z kolei § 2 stanowi, że spółka cywilna ulega także rozwiązaniu z dniem ogłoszenia upadłości wspólnika. Innymi słowy – momentem rozwiązania spółki jest dzień ogłoszenia upadłości wspólnika. Wskazuje się w literaturze, że przesłanka ta ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że pozostali wspólnicy nie mogą postanowić o dalszym trwaniu spółki cywilnej.
Co istotne, spółka cywilna ulegnie również rozwiązaniu na skutek wypowiedzenia udziału w spółce, gdy jest ona dwustronnym stosunkiem prawnym, tj. w spółce jest tylko dwóch wspólników, chyba, że równocześnie z wystąpieniem jednego wspólnika przystąpi do niej nowy wspólnik.
Istotnym jest także pamiętać, iż spółka cywilna to de facto umowa. Tym samym zgodnie z zasadą swobody umów na gruncie Kodeksu cywilnego, strony stosunku mogą dowolnie zadecydować o rozpoczęciu stosunku, jak i o jego zakończeniu. W przypadku spółki cywilnej, jeśli wspólnicy postanowią o zakończeniu działalności, wówczas mogą podjąć uchwałę o rozwiązaniu spółki.
W przypadku zaistnienia jednej z przyczyn rozwiązania spółki cywilnej należy to zgłosić do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy, w przypadku zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej lub przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą w jednoosobową spółkę kapitałową, przedsiębiorca jest zobligowany do złożenia wniosku o jego wykreślenie z CEIDG. Kto reprezentuje spółkę w likwidacji?
Ponadto wspólnicy powinni wyrejestrować spółkę cywilną z:
Oprócz wyżej wymienionych wspólnicy powinni wyrejestrować się z ZUS (ZUS ZWPA i ZUS ZWUA). W przypadku, gdy spółka podlegała także wpisowi do innych rejestrów – wspólnicy powinni również ją wyrejestrować z nich.
Następnym krokiem będzie remanent końcowy i wykaz składników majątku na dzień likwidacji działalności gospodarczej.
Jednocześnie należy pamiętać, że rozwiązanie spółki powoduje konieczność dokonania rozliczeń pomiędzy wspólnikami.
Tak jak wskazaliśmy wyżej, z rozwiązaniem spółki cywilnej wiąże się szereg formalności, których należy dopełnić. Tym samym, aby nic nie umknęło w toku procesu rozwiązywania spółki cywilnej, warto skonsultować się z doświadczonym radcą prawnym Toruń, który dopilnuje urzędowo-podatkowych kwestii. W przypadku gdy między wspólnikami spółki cywilnej dojdzie do sporów, a rozwiązanie spółki miałoby nastąpić w sądzie, wówczas również warto skonsultować się z doświadczonym radcą prawnym w zakresie rozwiązywania spółek cywilnych. Zapraszamy do kontaktu!
Przeczytaj również - podatek od spadków i darowizn a wystąpienie wspólnika ze spółki jawnej.
W przypadku dobrze prosperującej działalności, tj. spółki cywilnej, wysokich dochodów i wrastającego ryzyka prowadzonej działalności może pojawić się konieczność ograniczenia wspomnianego ryzyka, odpowiedzialności wspólników. Najprościej jest tego dokonać poprzez zmianę formy prowadzenia działalności na taką, która faktycznie ograniczy odpowiedzialność za zobowiązania. W niniejszym wpisie przybliżymy proces przekształcania spółki cywilnej w spółkę z o.o. Zapraszamy do lektury!
Tak jak wskazaliśmy, potrzeba przekształcenia spółki cywilnej w spółkę z o.o. może pojawić się w sytuacji dobrego prosperowania spółki cywilnej, tj. wysokich dochodów i chęci ograniczenia ryzyka za zobowiązania. W przypadku spółki cywilnej wspólnicy spółki odpowiadają za zobowiązania solidarnie i bez ograniczeń. Z całą pewnością w przypadku wzrastających zysków warto zabezpieczyć prywatny majątek wspólników. Ponadto warto rozważyć przekształcenie w przypadku zoptymalizowania obciążeń podatkowo-składkowych. Spółka z o.o. może skorzystać z estońskiego CIT-u, nie płaci daniny solidarnościowej, a wspólnicy nie podlegają obowiązkowi płacenia składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Co więcej, również w przypadku rozszerzenia ofert współpracy z kontrahentami warto dokonać zmiany formy prowadzenia działalności. Potencjalni kontrahenci mają dostęp do szerszego zakresu danych finansowych o spółce z o.o., jej kondycji aniżeli w przypadku spółki cywilnej. Tym samym większe grono przedsiębiorców może chętniej podejmować decyzję o zawiązaniu współpracy gospodarczej.
Przeczytaj również o zakładaniu spółek i firm Toruń.
Na gruncie obowiązujących regulacji mamy następujące, trzy możliwości/sposoby przejścia ze spółki cywilnej na spółkę z o.o.
Miej na uwadze, że zyski wypracowane w ramach spółki cywilnej nie przechodzą na spółkę z o. o.
Na to pytanie nie można udzielić precyzyjnej odpowiedzi. W dużej mierze wszystko jest zależne od tego, na jaką formę przekształcenia się zdecydujemy. Przykładowo, wybierając przekształcenie kodeksowe „uproszczone” – procedura przebiegnie sprawniej aniżeli w przypadku „standardowego” przekształcenia kodeksowego, które wymaga dwukrotnego zawiadomienia wspólników o planowanym przekształceniu.
Ponadto pozostaje kwestia zaangażowania poszczególnych osób, ich działania – np. notariusza, księgowej czy radcy prawnego obsługującego proces przekształcenia.
I ostatnia kwestia – czas rozpatrywania wniosku przez sąd rejestrowy (KRS). Co do zasady powinno nastąpić to w przeciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku, niemniej należy wziąć pod uwagę obłożenie pracą danego sądu rejestrowego, zaplanowane tam urlopy czy ewentualne braki formalne wniosku i konieczność ich uzupełnienia. W praktyce – całościowy czas procedury przekształceniowej szacuje się od miesiąca – „wzwyż”.
Oczywiście, kwestia kosztów zależy od indywidualnej sytuacji, czy np. ktoś zdecydował się na powierzenie spraw związanych z przekształceniem np. radcy prawnemu, zaznajomionemu z procedurą przekształceń, niemniej w ramach niniejszego punktu wskażemy te „pewne” koszty, wynikające z obsługi notariusza oraz należności publicznoprawnych, które pojawiają się niemalże każdorazowo przy przekształceniu.
Uchwała o przekształceniu spółki musi być umieszczona w protokole sporządzonym przez notariusza. Ponadto, zgodnie z k.s.h. – umowa spółki z o.o. wymaga zachowania formy aktu notarialnego. Tym samym już na wstępie należy policzyć kwotę 500 zł + 23% VAT za sporządzenie protokołu ze zgromadzenia wspólników spółki cywilnej. Ponadto należy policzyć koszty sporządzenia wypisów – maksymalna stawka wynosi 6 zł za każdą rozpoczętą stronę.
Z kolei wysokość taksy notarialnej od umowy spółki z o.o. zależy od wielkości kapitału zakładowego.
Ponadto należy mieć na uwadze koszty wpisu przekształcenia w KRS. Wniosek o wpis do KRS opiewa na sumę 600 zł:
Przy przekształceniu może pojawić się także obowiązek podatkowy w PCC. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. f ustawy o PCC przy przekształceniu lub łączeniu spółek podstawę opodatkowania PCC stanowi wartość wkładów do spółki osobowej (tj. cywilnej) powstałej w wyniku przekształcenia albo wartość kapitału zakładowego spółki kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia lub połączenia. Należy także zwrócić uwagę na art. 9 pkt 11 lit. a ustawy o PCC, który stanowi, iż zwalnia się od PCC zmiany umowy spółki związane z przekształceniem lub łączeniem spółek w części wkładów do spółki albo kapitału zakładowego, których wartość była uprzednio opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych lub podatkiem od wkładów kapitałowych do spółek kapitałowych na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska albo od których zgodnie z prawem państwa członkowskiego podatek nie był naliczany.
Zgodnie z powyższym, przekształcenie spółki cywilnej na spółkę z o.o. ma wiele zalet. Oczywiście, należy mieć na uwadze negatywne aspekty przejścia na spółkę z o.o., takie jak prowadzenie pełnej księgowości i związane z nią koszty, dodatkowe wydatki na notariusza w przypadku potrzeby zmiany umowy (np. zmiana siedziby, zwiększenie kapitału zakładowego), czy same formalności związane z procedurą przekształcenia. Niemniej decyzja o przekształceniu powinna zostać poprzedzona konsultacją z radcą prawnym Toruń czy nawet doradcą podatkowym celem przeanalizowania wszystkich okoliczności prawno-podatkowych.
