W prawie pracy zasady dotyczące wypowiedzenia umowy o pracę są precyzyjnie uregulowane. Dotyczą one zarówno wypowiedzenia umowy w całości, jak i zmiany jej warunków – czyli tzw. wypowiedzenia zmieniającego. W kontekście wypowiedzenia warunków pracy i płacy często pojawia się pytanie, czy pracownikowi przysługuje odprawa. Poniżej wyjaśniamy, w jakich sytuacjach odprawa jest wypłacana pracownikowi oraz jakie zasady obowiązują w przypadku wypowiedzenia zmieniającego.
Tytułem wstępu, wypowiedzenie zmieniające unormowane jest w art. 42 Kodeksu pracy. Pracodawca może zaproponować pracownikowi na piśmie nowe warunki pracy lub płacy – na przykład może on zmienić miejsce pracy, wynagrodzenie lub zakres obowiązków. W przypadku, jeśli pracownik przyjmuje nowe warunki, umowa kontynuuje się na zmienionych zasadach. Natomiast jeśli jednak pracownik odmówi przyjęcia zaproponowanych warunków pracy lub płacy, umowa o pracę rozwiązuje się z upływem okresu dokonanego wypowiedzenia, zgodnie z art. 42 § 3 Kodeksu pracy.
Odprawa w przypadku wypowiedzenia zmieniającego przysługuje wówczas, gdy pracownik nie dokona akceptacji nowych warunków pracy lub płacy, niemniej przyczyna ta leży wyłącznie po stronie pracodawcy. Przykładowo, zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 16 listopada 2000 r., sygn. akt I PKN 79/00, rozwiązanie stosunku pracy wskutek wypowiedzenia warunków płacy, które prowadziłoby do radykalnego obniżenia wynagrodzenia pracownika przy niezmienionych wymaganiach, może być uznane za dokonane wyłącznie z przyczyn dotyczących pracodawcy i uzasadniać roszczenie o odprawę pieniężną. Wysokość odprawy jest uzależniona od stażu pracy u danego pracodawcy i wynosi ona, zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników:
Wysokość odprawy pieniężnej nie może przekraczać kwoty 15-krotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy.
Tak jak wspomniane zostało wyżej, prawo do odprawy przysługuje pracownikowi w sytuacji, gdy dochodzi do rozwiązania umowy z przyczyn niezależnych od niego w przypadku wypowiedzenia warunków pracy lub płacy. Najczęściej ma to miejsce przy zwolnieniach grupowych lub indywidualnych, które wynikają z trudnej sytuacji finansowej pracodawcy, restrukturyzacji lub likwidacji stanowisk. Zatem odprawa należy się pracownikowi między innymi w następujących przypadkach:
Warto pamiętać, że odprawa jest jednorazowym świadczeniem, a jej wysokość – jak wspomniano wyżej – zależy od stażu pracy pracownika u danego pracodawcy.
Dowiedz się, co robić, jeśli pracodawca nie zapłacił za nadgodziny.
Ustawodawca przewidział sytuacje, kiedy pracodawca nie jest zobowiązany do wypłacenia odprawy, nawet jeśli dochodzi do zakończenia stosunku pracy. Do takich sytuacji należą:
Zasadniczo wypowiedzenie zmieniające dotyczy przede wszystkim pracodawców, zgodnie z przywołanym wcześniej art. 42 Kodeksu pracy. Niemniej pracownik również ma możliwość podjęcia próby wprowadzenia zmian w swojej sytuacji zawodowej poprzez m.in.:
Reasumując, wypowiedzenie warunków pracy i płacy jest decyzją, którą podejmuje pracodawca, i to do niego należy inicjatywa w zakresie zmian w treści umowy. Pracownik nie może jednostronnie zmienić swoich warunków pracy – jego uprawnienia ograniczają się do składania wniosków lub podejmowania decyzji o zakończeniu stosunku pracy.
Jeżeli potrzebują Państwo pomocy prawnej w swojej sprawie albo mają Państwo pytania – zapraszamy do kontaktu z radcą prawnym Toruń poprzez formularz kontaktowy lub bezpośrednio poprzez telefon / mail.
Zobacz również, jaka odprawa należy się przy likwidacji stanowiska pracy.
Brak zapłaty za przepracowane nadgodziny to częsty problem, który narusza podstawowe prawa pracownika wynikające z Kodeksu pracy. Przepisy jasno wskazują, że za przepracowane godziny nadliczbowe należy się odpowiednie wynagrodzenie. W niniejszym wpisie rozważymy jakie działania może podjąć pracownik, któremu pracodawca nie wypłaca należnego wynagrodzenia z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych.
Rozdział V Kodeksu pracy reguluje pracę w godzinach nadliczbowych od art. 151 do art. 1516. W ramach rozważań wstępnych, warto wskazać, co właściwie należy rozumieć pod pojęciem „pracy w godzinach nadliczbowych”. Mianowicie art. 151 § 1 oraz § 21 Kodeksu pracy stanowi, że jest to praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy.
Warto nadmienić, że praca w godzinach nadliczbowych może być rekompensowana dodatkiem do wynagrodzenia lub udzieleniem czasu wolnego od pracy.
Zobacz, czy przy wypowiedzeniu warunków pracy i płacy należy się odprawa.
Zakładając, że w danym zakładzie pracy nie została podjęta decyzja o rekompensowaniu pracy w godzinach nadliczbowych poprzez udzielenie czasu wolnego pracownikowi, koniecznym jest w pierwszej kolejności zwrócić się do pracodawcy z polubownym zapytaniem w tym przedmiocie. Być może brak wypłaty wynagrodzenia z tytułu nadgodzin był efektem przeoczenia czy błędu działu kadr w naliczaniu wynagrodzenia.
W przypadku, gdy nie przyniesie skutku polubowna rozmowa, koniecznym jest dokonać wyliczenia nadgodzin oraz kwoty wynagrodzenia, a następnie wystosować do pracodawcy pisemne wezwanie do zapłaty.
Jeżeli po wystosowaniu pisemnego wezwania do zapłaty pracodawca nadal nie będzie skłonny do zapłaty należnego wynagrodzenia, wówczas ostatecznym krokiem jest wytoczenie powództwa o zapłatę przed właściwym sądem pracy. Podkreślamy, że ewentualne powództwo może także objąć ustawowe odsetki za opóźnienie.
Przypomnieć wymaga, że roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Zatem koniecznym jest podjąć niezwłoczne działania. Przeczytaj także, czy kierownik ma prawo do nadgodzin.
W przypadku, gdy pracodawca będzie kwestionował wypłatę wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, może okazać się niezbędne wytoczenie powództwa, a tym samym pomoc prawnika. Radcy prawny Toruń również oferuje pomoc prawną w zakresie prawa pracy, w tym także na etapie przedsądowym. Zasadniczo przed wytoczeniem powództwa o zapłatę wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, koniecznym jest podjąć polubowne działania względem pracodawcy. Dlatego warto już od samego początku podjąć kontakt z prawnikiem. Zapraszamy do kontaktu.
To już pewne - od 1 stycznia 2025 r. nastąpi podwyżka płacy minimalnej. W niniejszym wpisie przybliżamy najistotniejsze kwestie związane z niniejszą zmianą. Ponadto omówimy wpływ wzrostu płacy minimalnej na działalność nierejestrową. Zapraszamy do dalszej lektury.
W 2024 r. minimalne wynagrodzenie zmieniało się dwukrotnie. Mianowicie w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2024 r. wynosiło ono 4242 zł brutto. Natomiast od 1 lipca do 31 grudnia 2024 r., minimalne wynagrodzenie wynosi 4300 zł brutto.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2024 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2025 r. reguluje, że od dnia 1 stycznia 2025 r. ustala się minimalne wynagrodzenie za pracę w wysokości 4666 zł. Z kolei minimalna stawka godzinowa ustalona została w wysokości 30,50 zł.
Zobacz, od czego zależy wysokość podatków.
W związku ze wzrostem wynagrodzenia minimalnego, należy mieć na uwadze także to, że nastąpi wzrost w przypadku wybranych świadczeń pracowniczych. Celem przykładu podwyżce ulegną m.in.:
W kontekście działalności nierejestrowej przypomnijmy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
Zatem w przypadku, jeżeli przychód należny przekroczył w danym miesiącu wysokość określoną w ust. 1, działalność ta staje się działalnością gospodarczą, począwszy od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia.
Wobec tego kwota uprawniająca do prowadzenia działalności nierejestrowej w 2025 r. nie może przekroczyć kwoty 3499,50 zł.
W ostatnich latach coraz większym zainteresowaniem cieszy się umowa najmu okazjonalnego. Najem okazjonalny pozwala właścicielom na skuteczniejszą ochronę przed problematycznymi najemcami. Choć umowa najmu okazjonalnego daje więcej bezpieczeństwa, wiąże się również z obowiązkami wobec fiskusa. Wynajmujący lokal obowiązany jest zgłosić ten fakt do urzędu skarbowego i rozliczyć się z przychodów uzyskiwanych z najmu. W tym artykule omówimy najważniejsze aspekty podatkowe związane z najmem okazjonalnym, w tym dostępne formy opodatkowania czy terminy zgłoszeń. Zapraszamy do lektury!
Umowa najmu okazjonalnego uregulowana została w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 19a ust. 1 wspomnianej ustawy, pod pojęciem umowy najmu okazjonalnego należy rozumieć najmu lokalu mieszkalnego, którego właściciel, będący osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali, zawarta na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.
W pierwszej kolejności najemca oraz wynajmujący zawierają umowę najmu w formie pisemnej. Do niniejszej umowy koniecznym jest załączyć następujące dokumenty:
Notariusz sporządza akt notarialny zawierające oświadczenie najemcy o poddaniu się egzekucji na rzecz wynajmującego na podstawie dostarczonej wcześniej umowy najmu okazjonalnego, zawartej przez strony.
Dowiedz się, jaki związek ma tytuł przelewu do fiskusa z wyborem formy opodatkowania.
Oprócz zawarcia umowy najmu okazjonalnego i dopełnieniu wyżej wymienionych czynności przed notariuszem, koniecznym jest także dopełnić obowiązków fiskalnych względem urzędu skarbowego. Mianowicie wynajmujący, czyli właściciel lokalu – obowiązany jest w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia najmu, zgłosić zawarcie umowy najmu okazjonalnego lokalu naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania właściciela.
Oprócz niniejszego obowiązku właściciel lokalu (wynajmujący), musi pamiętać o obowiązku opodatkowania przychodów uzyskanych z najmu – zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z tytułu najmu wynosi:
Przypominamy, że od 2023 r. ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jest jedyną formą opodatkowania przychodów z najmu prywatnego.
Radca prawny Toruń również udziela pomocy prawnej w zakresie sporządzania umów najmu, analizowania, jak i w zakresie doradztwa podatkowego w niniejszym zakresie. W razie jakichkolwiek wątpliwości – serdecznie zapraszamy do kontaktu!
Otrzymałeś wezwanie do stawiennictwa w sądzie w charakterze świadka, ale przebywasz za granicą albo mieszkasz w znacznej odległości od sądu, w którym zaplanowana jest rozprawa? Możesz skorzystać z możliwości przesłuchania w drodze pomocy prawnej! W niniejszym wpisie przybliżamy procedurę przesłuchania w drodze pomocy prawnej oraz powiązane z nią obowiązujące przepisy. Zapraszamy do dalszej lektury.
Zgodnie z art. 68 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, jeżeli obwiniony lub świadek mieszka poza miejscowością, w której ma siedzibę właściwy sąd, prezes sądu lub sąd może zwrócić się do sądu, na którego terenie działania mieszkają te osoby, o przesłuchanie ich co do wskazanych okoliczności. Zasadniczo w takim przypadku koniecznym jest, aby obwiniony lub świadek wezwany na daną rozprawę, zwrócił się z wnioskiem do sądu o przesłuchanie w drodze pomocy prawnej. Wniosek powinien zawierać:
Podobnie kształtuje się ta kwestia na gruncie postępowania karnego – przepis art. 585 pkt 2 Kodeksu postępowania karnego stanowi, że w drodze pomocy prawnej mogą być dokonywane niezbędne czynności postępowania karnego, a w szczególności przesłuchiwanie osób w charakterze oskarżonych, świadków lub biegłych. Zatem w tym przypadku również koniecznym będzie zwrócić się z wnioskiem o przesłuchanie w drodze pomocy prawnej. Co do treści wniosku, poszczególnych elementów – analogicznie jak wyżej.
Dowiedz się również, jak przygotować się do przesłuchania.
W kontekście postępowania cywilnego, w pierwszej kolejności należy zwrócić na przepis art. 235 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, który stanowi, iż postępowanie dowodowe odbywa się przed sądem orzekającym, chyba że sprzeciwia się temu charakter dowodu albo wzgląd na poważne niedogodności lub niewspółmierność kosztów w stosunku do przedmiotu sporu. W takich wypadkach sąd orzekający zleci przeprowadzenie dowodu jednemu ze swych członków (sędzia wyznaczony) albo innemu sądowi (sąd wezwany). Zatem z powyższego przepisu wynika generalna zasada, że postępowanie dowodowe jest prowadzone bezpośrednio przed sądem prowadzącym daną sprawę. Zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego, niemniej dopuszczalne “wyjątki” – winny mieć miejsce sporadycznie.
Ponadto zwracamy uwagę na znowelizowany przepis art. 151 Kodeksu postępowania cywilnego, który daje możliwość stronom lub świadkom uczestnictwa w rozprawie lub posiedzeniu w sposób zdalny, poza budynkiem sądu. Niemniej należy pamiętać, że decyzja w przedmiocie przeprowadzenia posiedzenia zdalnego – zależy od decyzji przewodniczącego. Oczywiście może nastąpić to z urzędu lub na wniosek zainteresowanego. W tym przypadku również koniecznym jest złożyć wniosek w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia albo wezwania na posiedzenie. Należy pamiętać także o wskazaniu we wniosku adresu poczty elektronicznej.
Sprawdź, komu przysługuje odmowa składania zeznań.
W razie jakichkolwiek wątpliwości czy też pytań związanych z procedurą przesłuchania w drodze pomocy prawnej – zapraszamy do kontaktu z radcą prawnym Toruń, który również świadczy pomoc prawną w przypadku konieczności sporządzenia owego wniosku do sądu. Niewątpliwie przesłuchanie w drodze pomocy prawnej czy też możliwość zdalnego uczestnictwa w sprawie pozwala na oszczędność czasu, jak i środków finansowych.
W ramach kontynuacji cyklu na blogu dla tych osób, które poszukują sprawdzonych informacji co do m.in. kwestii uzyskania widzeń czy też możliwości przekazania „wypisek”, w niniejszym wpisie analizujemy zasady panujące w Zakładzie Karnym nr 1 w Grudziądzu, czyli Zakładzie Karnym zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn. Zainteresowanych – zapraszamy do dalszej lektury.
Aktualnie, widzenia dla rodzin osadzonych są realizowane wyłącznie w niedzielę oraz poniedziałek, w godzinach od 8:00 do 15:00. Widzenia odbywają się w trzech turach:
Celem odbycia widzenia w Zakładzie Karnym, koniecznym jest zarejestrować się telefonicznie, w tygodniu bezpośrednio poprzedzającym widzenie, pod dedykowanym numerem telefonu: (56) 64 40 474. Rejestracja odbywa się w każdy wtorek oraz w każdą środę w godz. 9:00 - 15:00.
Z zasad ogólnych, należy pamiętać o tym, aby zgłosić się na widzenie minimum 30 minut przed planowanym rozpoczęciem widzenia. W przypadku spóźnienia – nie ma możliwości „przesunięcia” widzenia na kolejną turę, gdyż liczba miejsc w ramach konkretnej tury jest ograniczona. Zatem w przypadku spóźnienia się – odwiedzający nie będzie miał możliwości skorzystania z widzenia w danym dniu.
Zwracamy także uwagę na fakt, że możliwość widzenia, jego czas, sposób – jest ściśle uzależniony od uprawnień osadzonego, tj. czy osadzony nie ma nałożonej kary dyscyplinarnej, która pozbawiłaby go możliwości korzystania z widzeń. Karą dyscyplinarna może być także widzenie udzielone w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą. W tym zakresie odsyłam do lektury art. 143 pkt 6 oraz pkt 7a Kodeksu karnego wykonawczego.
W przypadku skazanych prawomocnym wyrokiem – wizytujący dzwoni bezpośrednio na wyżej podany numer celem dokonania rejestracji, a następnie pojawia się na widzeniu w wyznaczonym dniu i porze.
Z kolei w odniesieniu do tymczasowo aresztowanych, czyli wobec których zastosowano owy środek zapobiegawczy na etapie postępowania przygotowawczego, koniecznym jest w pierwszej kolejności uzyskać zgodę na widzenie z tymczasowo aresztowanym od organu, do którego dyspozycji pozostaje. Dopiero wówczas po uzyskaniu pisemnej zgody – można zapisać się na widzenie, zgodnie z wyżej określonymi zasadami.
Celem wsparcia osadzonego czy tymczasowo aresztowanego, można dokonać wpłaty środków pieniężnych na numer rachunku bankowego podany przez ZK Grudziądz. Wówczas otrzymane środki pieniężne można przeznaczyć na zakup artykułów żywnościowych lub higienicznych w kantynie na terenie Zakładu Karnego w Grudziądzu, stosownie do swoich potrzeb i obowiązujących limitów. Numer rachunku bankowego znajdą Państwo w zakładce dla interesantów.
W razie wątpliwości, zanim podejmą Państwo decyzję o przekazaniu środków pieniężnych na rachunek Zakładu, warto uprzednio skontaktować się mailowo lub telefonicznie z ZK Grudziądz – dane teleadresowe odnajdą Państwo pod linkiem na stronie Zakładu Karnego w Grudziądzu.
W kontekście „wypiski” – ważnym jest pamiętać o prawidłowym tytule przelewu, aby środki zostały odpowiednio zaksięgowane na konto osadzonego/tymczasowo aresztowanego. W tytule należy wpisać: imię i nazwisko osadzonego/tymczasowo aresztowanego + imię ojca.
W odniesieniu do kontaktu telefonicznego oraz zasad przesyłania paczek – wrócimy z informacjami w ramach kolejnego wpisu blogowego.
Dowiedz się również, jak uzyskać widzenie w Zakładzie Karnym we Włocławku oraz w Zakładzie Karnym w Toruniu.
Optymalizacja kosztów należy odróżnić od redukcji kosztów. Prowadząc każdy biznes, należy w odpowiedni sposób zarządzać finansami firmy oraz analizować możliwości zmniejszenia kosztów, tak aby nie tracić, a nawet zwiększyć efektywność oraz jakość usług. Ponadto, w dobie obecnych cen energii, najmu należy dążyć do redukcji wydatków.
W pierwszej kolejności, zastanówmy się nad samą definicją optymalizacji kosztów. Jest to proces w danej działalności gospodarczej, który polega na zmniejszeniu kosztów, ale zwiększeniu efektywności pracy, przychodów, jakości usług. Należy w pierwszej kolejności zastanowić się, co pochłania najwięcej kosztów i rozpocząć optymalizację od samej analizy. W tym procesie jest ona bardzo ważna. Aby zoptymalizować koszty, możemy np. zmienić formę opodatkowania, sposób zatrudniania pracowników. Możemy również przenieść część sprzedaży stacjonarnej na Internet bądź też szukać nowych kontrahentów czy dostawców. Wszystko to zależy od tego, jaką działalność prowadzimy. Optymalizacja może dotyczyć każdego obszaru danej firmy i mieć charakter zarówno długotrwały, jak i krótkotrwały.
Optymalizacja kosztów ma nie tylko za zadanie redukcje kosztów samych w sobie, ale również zoptymalizowanie tak, aby zwiększyć efektywność świadczonych usług oraz zyski. Ponadto, warto nie wydawać pieniędzy na zbędne koszty i ciągle ulepszać jakość świadczonych w firmie usług. Bardzo opłacalne może okazać się przeznaczenie pieniędzy na przyszłe inwestycje, czy też na wykwalifikowanych pracowników. Dzięki odpowiedniej optymalizacji jesteś w stanie zwiększyć jakość świadczonych przez ciebie usług. Analizowanie na bieżąco kosztów firmy jest ważne, nawet jeśli działalność dobrze się rozwija. Wystarczy kilka złych decyzji i możemy popaść w długo, co może doprowadzić do upadku przedsiębiorstwa.
Zobacz, czy optymalizacja podatkowa jest legalna.
Redukcja kosztów polega przede wszystkim na wyeliminowaniu niepotrzebnych dla firmy kosztów. Redukcja kosztów nie musi oznaczać, że danej firmie pogarsza się sytuacja finansowa. Jest to oznaka odpowiedniej analizy finansowej danego przedsiębiorstwa. Optymalizacja jest bardziej złożonym procesem, której jednym z elementów jest właśnie redukcja kosztów.
Potrzebujesz pomocy z optymalizacją podatkową? Umów się na konsultację z radcą prawnym Toruń.
Sprzedając akcje, należy rozliczyć się z nich z urzędem skarbowym. Zeznaniem podatkowym, który należy wówczas złożyć, jest PIT-38. Czy zawsze należy zapłacić podatek od przychodu z odpłatnego zbycia udziałów?
Co do zasady, podatki od sprzedanych akcji trzeba płacić. Jednak, z podatku od akcji zwolnione są dochody, które wynikają ze sprzedaży akcji, które dopuszczone zostały do publicznego obrotu papierami wartościowymi i zostały nabyte przed dniem 01 stycznia 2004 roku na podstawie publicznej oferty, w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, na giełdzie papierów wartościowych, bądź na podstawie zezwolenia udzielonego zgodnie z art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Sprzedaż ta nie mogła być dokonana w ramach prowadzonej przez ciebie działalności gospodarczej.
Podstawą, od której naliczany jest podatek, jest dochód. Dochód jest to różnica między przychodem a kosztami. Rozliczyć należy się za pomocą PIT-38, na podstawie PIT-8C, który otrzymamy. Pod warunkiem, że sprzedaż akcji nie została dokonana w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Na rozliczenie za rok 2024 mamy czas od 15 lutego do 30 kwietnia 2025 r. Zgodnie z art. 3 pkt. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowym, papierami wartościowymi są m.in. akcje. Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.
PRZYKŁAD: Pani Dorota pracuje jako nauczyciel na podstawie umowy o pracę oraz sprzedaje akcje na giełdzie. W 2024 r. dokonała 3 transakcji z tego tytułu. Pani Dorota do 30 kwietnia 2025 r. zobowiązana jest zarówno do rozliczenia się za pomocą zeznania PIT-37 (w ramach umowy o pracę), jak i PIT-38 (z powodu sprzedaży akcji).
Teoretycznie, podatek powinien zostać zapłacony, wtedy, kiedy sprzedaż akcje. Stawka podatku wynosi 19%. Pobierana jest ona od zysków kapitałowych. Jeśli współpracujesz z biurem maklerskim, to on jest obowiązany do odprowadzenia podatku od danej akcji. Jeśli jednak poniosłeś stratę, wówczas nie zapłacisz od tego podatku, jednak tą stratę musisz wykazać w zeznaniu rocznym.
Podatek zapłacisz od sprzedanych akcji. Należy jednak pamiętać, że nawet jeśli nie zarobiliśmy na danych akcjach, to i tak należy je wykazać w PIT, gdyż w PIT-38 wykazujemy zarówno dochód, jak i stratę ze zbycia.
Zobacz również, jak wygląda rozliczanie podatku giełdowego.
Inwestując na giełdzie, jesteśmy zobligowani do zapłaty podatku. Należy rozliczyć się za pomocą PIT-38. Jaka jest zatem stawka tego podatku? Czy sprzedając akcje, czy różne udziały jesteśmy zawsze zobligowani do rozliczenia się z niego? Co możemy zrobić, aby go uniknąć? Na te pytania odpowiemy w niniejszym artykule.
Stawka podatku giełdowego uregulowana została w ustawie podatek dochodowy od osób fizycznych i według art. 30a i 30b tejże ustawy, stawka wynosi 19%. Zapłacić podatek muszą osoby, które uzyskały dochody z:
1) odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
2) odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
3) odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
4) z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny,
5) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.
Zobacz również, czy trzeba płacić podatki od akcji.
Należy rozliczyć się za pomocą PIT-38. Termin na jego składanie to do 30 kwietnia następnego roku. W związku z tym, jeśli uzyskałeś bądź uzyskasz do końca 2024 dochodowy, to masz obowiązek złożyć PIT-38 do 30 kwietnia 2025 r. PIT-38 wypełnia się na podstawie PIT-8C, który biuro maklerskie lub bank przesyła rozliczanemu podatnikowi. Jednak w przypadku, gdy robisz to w ramach działalności gospodarczej, wówczas nie musisz składać PIT-38. Co ważne, nie jest istotne to czy osiągnąłeś dochód bądź czy poniosłeś stratę. Bowiem, w obu przypadkach należy złożyć zeznanie podatkowe.
Chcesz płacić niższe podatki? Sprawdź metody optymalizacji podatkowej.
Istnieją jednak pewne możliwości, aby nie płacić podatku giełdowego. W tym celu można skorzystać z IKE i IKZE. Pierwsze z nich to Indywidualne Konto Emerytalne. Drugie to Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego. Posiadając Indywidualne Konto Emerytalne, po spełnieniu określonych warunków, uzyskując przychody z giełdy, możemy zostać zwolnieni z podatku. Jeśli to, co zgromadzisz na rachunku zostanie wypłacone po 60. roku życia to wówczas będziesz zwolniony z podatku giełdowego. W przypadku IKZE jest podobnie, jednak wypłata oszczędności może nastąpić po ukończeniu 65. roku życia. W przypadku IKZE limit wpłat na konto dla przedsiębiorców wynosi 14 083,20 zł, natomiast dla osób nieprowadzących działalności limit ten wynosi 9 388,80 zł. Natomiast wysokość wpłat na IKE obecnie wynosi 23 472 zł.
Zobacz również, jakie są ulgi podatkowe i kto może z nich skorzystać.
Płacenie podatków na rzecz Skarbu Państwa jest obowiązkiem każdego. W Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, w art. 84 już jest mowa o tym obowiązku. Mówi on, iż „Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie”. W niniejszym wpisie omówimy „składowe” podatku.
Według definicji art. 6 ordynacji podatkowej: „Podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej”. Sama definicja wskazuje nam wyłącznie na cechy podatku. Jest to przymusowość, bezzwrotność, nieodpłatność. Ponadto podatek ma charakter pieniężny oraz publicznoprawny. Podatków jest wiele. Wyróżniamy następujące podatki:
Elementami podatku jest:
Przedmiotem opodatkowania jest to, od czego należy zapłacić podatek. Podmiotem natomiast jest osoba, która ten podatek uiszcza. Podstawa opodatkowania jest podstawą, od której nalicza się dany podatek. Natomiast ostatni z elementów, czyli stawka podatku określona wysokość tego podatku, która jest wyrażona w %.
Poszczególne stawki podatków wskazane zostały we właściwych ustawach, m.in. w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem egzemplifikacji, ustawa o PIT wskazuje, że „Podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku”. Rozliczając się skalą podatkową, w przypadku osób fizycznych, podatek dochodowy wyniesie do kwoty 120 000 zł – 12%, natomiast ponad kwotę 120 000 zł wyniesie 32% nadwyżki ponad 120 000 zł. Jeśli chodzi o ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, to ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne określa poszczególne stawki, w zależności od profilu działalności.
Sprawdź również, czym jest zryczałtowany podatek dochodowy.
W większości państw osoby fizyczne, jak i osoby prawne płacą podatki. Wśród funkcji podatków wyróżniamy:
Podatki stworzone zostały przede wszystkim w celu zasilania budżetu państwa. Jest to tzw. funkcja fiskalna. To najstarsza i główna funkcja podatku. Najprościej mówiąc, podatki są po to, aby pokryć wydatki publiczne. Druga z funkcji – funkcja informacyjna, nierzadko nazywana również funkcją kontrolną, oznacza, że płacąc podatki na określony przedmiot, państwo ma możliwość weryfikowania prawidłowości, bądź nieprawidłowości w gospodarce. Kolejna z funkcji to funkcja stymulacyjna. Służy ona przede wszystkim zagwarantowaniu realizacji pewnych celów państwa zarówno o charakterze społecznym, jak i gospodarczym. Funkcja redystrybucyjna dotyczy w szczególności podziału podatków między określone grupy podatników, jak i między samorząd a państwo.
