Po wyroku rozwodowym nie zawsze drogi byłych małżonków rozchodzą się na zawsze. W sytuacji chociażby wystąpienia przez byłą małżonkę z pozwem o zasądzenie alimentów na jej rzecz i skutecznego zasądzenia alimentów przez sąd może po pewnym czasie dojść do zmiany stosunków, okoliczności życiowych, które będą stanowiły przesłankę do zniesienia obowiązku alimentacyjnego. W niniejszym wpisie omówimy okoliczności, w jakich to dochodzi do zniesienia alimentów zasądzonych na byłą żonę.
Przypomnijmy, że w art. 60 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (k.r.i.o.) wyodrębnione zostały dwa typy obowiązku alimentacyjnego:
W zależności od tego, na jakiej podstawie zostały zasądzone alimenty na rzecz byłej żony – inaczej kształtuje się sytuacja wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego.
Mianowicie, w przypadku zwykłego obowiązku alimentacyjnego, który może zostać nałożony na podstawie ustalenia przez sąd stanu niedostatku małżonka uprawnionego – alimenty wygasają w razie zawarcia przez małżonka uprawnionego kolejnego związku małżeńskiego. Ponadto podstawowy obowiązek alimentacyjny wygasa z upływem lat 5 od orzeczenia rozwodu, przy czym termin ten biegnie od daty uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód. Przypadek ten dotyczy osób, które uzyskały wyrok rozwodowy, w którym nie były wskazane jako wyłącznie winne rozpadowi małżeństwa. Co istotne, w przypadku „zwykłego” obowiązku alimentacyjnego możliwe jest jego wygaśnięcie z uwagi na „istotną zmianę stosunków”, niemniej po uprzednim wniesieniu pozwu do sądu.
W przypadku rozszerzonego obowiązku alimentacyjnego – może być on orzeczony nawet dożywotnio, tj. nie jest limitowany jakimkolwiek terminem. Stosownie do treści art. 138 k.r.i.o., tylko w przypadku żądania przez małżonka wyłącznie winnego zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego – może dojść do wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego albo jego obniżenie, powołując się na istotną zmianę stosunków. Ponadto tak jak wskazane zostało wyżej, rozszerzony obowiązek alimentacyjny wygasa w razie zawarcia przez małżonka, który nie został uznany za wyłącznie winnego, nowego małżeństwa.
Przeczytaj również na temat rozwód bez orzekania o winie a alimenty i podział majątku.
Wiele osób zapewne może kojarzyć treść art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, z którego wynika, że strona dochodząca roszczeń alimentacyjnych oraz strona pozwana w sprawie o obniżenie alimentów nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednak w przypadku wniesienia powództwa o zniesienie alimentów – niestety przytoczony przepis nie będzie miał zastosowania i pojawi się opłata sądowa. Jej wysokość zależna będzie od wartości przedmiotu sporu, liczonej jako wysokość miesięcznych alimentów x 12 miesięcy.
W przypadku zdecydowania się na pomoc profesjonalnego pełnomocnika, tj. radcę prawnego – należy także osobno policzyć honorarium za prowadzenie sprawy, w tym opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
Sprawdź, jak może Ci pomóc prawnik od rozwodów.
Oczywiście nie sposób w formie niniejszego wpisu szczegółowo omówić wszystkie elementy takiego pozwu, niemniej z całą pewnością należy oznaczyć strony (powód, pozwany), wskazać odpowiedni sąd, wartość przedmiotu sporu, sformułować żądania, a następnie ich uzasadnienie, oraz koniecznym jest wskazać ewentualne załączniki. Ponadto należy pamiętać o przedstawieniu odpowiednich dowodów potwierdzających sytuację finansową, które będą przemawiać za zniesieniem „rozszerzonego” obowiązku alimentacyjnego.
W razie wątpliwości warto zdać się na pomoc radcy prawnego Toruń, który sprawnie sformułuje treść pozwu oraz niezbędne argumenty potwierdzające konieczność zniesienia obowiązku alimentacyjnego. Zapraszamy do kontaktu.
Słowo alimenty wywodzi się z języka łacińskiego “alimentum” i oznacza żywność, pokarm. Najczęściej kojarzą się one z konkretną kwotą, płatną przez jednego z rodziców na rzecz dziecka. Niemniej alimenty mogą być także przyznane na żonę czy nawet na byłą żonę. W niniejszym wpisie omówimy kwestię alimentów na żonę (w tym także byłą żonę). Zachęcamy do zapoznania się z dalszą częścią wpisu.
Zgodnie z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym. Nierzadko jest tak, że małżonkowie decydują się na podział, w którym to jeden współmałżonek podejmuje większe starania o pozyskanie środków finansowych na rzecz zaspokajania potrzeb rodziny, natomiast współmałżonka – podejmuje pracę zarobkową w ograniczonym zakresie bądź całkowicie z niej rezygnuje na rzecz prowadzenia wspólnego gospodarstw domowego, wychowania dzieci itd. W przypadku, gdy mąż nie przyczynia się w sposób wystarczający do zaspokajania potrzeb rodziny – wówczas żona ma możliwość wystąpienia z powództwem o zobowiązanie do przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny. Ponadto należy również zwrócić uwagę na treść art. 28 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z którego wynika, że jeżeli jeden z małżonków pozostających we wspólnym pożyciu nie spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka.
Natomiast w przypadku, gdy dochodzi do rozwodu – wówczas obowiązek alimentacyjny może pojawić się zarówno przy rozwodzie bez orzekania o winie (tzw. rozwód za porozumieniem stron), jak i przy orzeczeniu o winie jednego z małżonków, tj. małżonek niewinny może żądać od małżonka winnego alimentów. Zgodnie z art. 60 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ustawodawca wyróżnił obowiązek alimentacyjny:
Odnośnie do zwykłego obowiązku alimentacyjnego, przesłanką konkretyzacji obowiązku alimentacyjnego jest ustalenie przez sąd stanu niedostatku małżonka uprawnionego. Co istotne, stan niedostatku nie musi istnieć w chwili orzeczenia rozwodu. Z kolei w przypadku rozszerzonego obowiązku alimentacyjnego – przyznanie alimentów nie jest uzależnione od ustalenia „stanu niedostatku”. Obowiązek alimentacyjny z § 2 wyznacza szerszy zakres potrzeb alimentowanego, a przyznanie alimentów na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia dwóch rodzajów przesłanek, tj. wyłącznej winy rozkładu pożycia po stronie małżonka zobowiązanego oraz spowodowania przez rozwód istotnego pogorszenia sytuacji materialnej małżonka niewinnego, niemającego jednak cech niedostatku.
Przeczytaj również na temat rozwód bez orzekania o winie a alimenty i podział majątku.
Przypomnijmy, że zgodnie z art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Tym samym oznacza to, że nie ma możliwości wskazania konkretnych kwot alimentów (minimalnych, maksymalnych, stałych). Sąd indywidualnie bada w każdej sprawie usprawiedliwione potrzeby uprawnionego oraz zarobki zobowiązanego, z uwzględnieniem wyżej wskazanych przepisów.
W pierwszej kolejności sprawdzana jest wysokość dochodów oraz kosztów utrzymania małżonka zobowiązanego. W toku postępowania sądowego dokonywana jest także przez sąd weryfikacja kosztów utrzymania małżonka obowiązanego oraz jego zakres możliwości zarobkowych i majątkowych. Ponadto należy wziąć także pod uwagę usprawiedliwione potrzeby uprawnionego. Każdorazowo sąd dokonuje stosownych obliczeń, biorąc pod uwagę wyżej wskazane okoliczności.
