Spory dotyczące kredytów opartych o WIBOR coraz częściej trafiają do sądów. W jednym z najnowszych wyroków sąd uznał, że klauzula dotycząca tego wskaźnika może być niedozwolona. Sprawa dotyczyła kredytu hipotecznego w złotych. Dla wielu kredytobiorców może to być ważny sygnał.
Czy sąd uznał WIBOR za niedozwolony?
Dnia 20 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze (sygn. akt I C 383/24) wydał wyrok w sprawie przeciwko Bankowi Pekao S.A. W rozpoznawanej sprawie sąd uznał, że postanowienia umowy kredytu hipotecznego w złotych polskich, które odwoływały się do wskaźnika WIBOR jako elementu oprocentowania, stanowią niedozwolone postanowienia umowne i nie wiążą kredytobiorców. Jednocześnie sąd nie zakwestionował samego wskaźnika WIBOR jako takiego. Kluczowe znaczenie miało natomiast to, w jaki sposób bank przedstawił klientom mechanizm działania oprocentowania oraz czy konsumenci zostali prawidłowo poinformowani o ryzyku wynikającym ze zmiennej stopy procentowej.
Po wyeliminowaniu z umowy elementu oprocentowania opartego o WIBOR kredyt pozostał oprocentowany wyłącznie marżą banku. W konsekwencji sąd zasądził na rzecz kredytobiorców kwotę 37 740,89 zł tytułem nadpłaconych odsetek. Warto jednak pamiętać, że wyrok jest obecnie nieprawomocny, co oznacza, że sprawa może być jeszcze przedmiotem dalszego postępowania.
Dlaczego sąd zakwestionował klauzulę WIBOR?
Z uzasadnienia wyroku wynika, że podstawowym problemem nie był sam wskaźnik WIBOR, lecz sposób konstruowania i sprzedaży produktu kredytowego. Sąd zwrócił szczególną uwagę na obowiązki informacyjne banku wobec konsumenta. Zdaniem sądu bank nie przekazał kredytobiorcom pełnych i zrozumiałych informacji dotyczących mechanizmu oprocentowania kredytu. Samo wskazanie w umowie, że oprocentowanie składa się z sumy wskaźnika WIBOR i marży banku oraz że jego wysokość może się zmieniać, zostało uznane za niewystarczające.
W ocenie sądu konsument powinien mieć możliwość zrozumienia, jak działa mechanizm zmiennego oprocentowania oraz jakie konsekwencje finansowe może on wywołać
w przyszłości. Tymczasem w analizowanej sprawie kredytobiorcy nie zostali poinformowani między innymi o tym, kto ustala wskaźnik WIBOR, w jaki sposób jest on wyliczany oraz jakie czynniki mogą wpływać na jego wzrost lub spadek.
Sąd wskazał także, że klienci banku nie otrzymali narzędzi pozwalających na realną ocenę ryzyka ekonomicznego związanego z zawarciem umowy kredytu hipotecznego.
Czy kredyt z WIBOR może dalej obowiązywać?
W analizowanej sprawie sąd nie zdecydował się na unieważnienie całej umowy kredytowej. Zamiast tego zastosował rozwiązanie polegające na usunięciu z umowy jednego
z jej elementów, czyli klauzuli dotyczącej wskaźnika WIBOR. W praktyce oznacza to, że kredyt nadal obowiązuje, ale jego oprocentowanie zostało ograniczone do marży banku. Tego rodzaju rozwiązanie może mieć istotne znaczenie dla wysokości rat oraz dla całkowitego kosztu kredytu.
Podobne konstrukcje rozstrzygnięć były już wcześniej stosowane w niektórych sprawach dotyczących kredytów frankowych. W każdej sprawie sąd musi jednak indywidualnie ocenić treść konkretnej umowy oraz okoliczności jej zawarcia.
Czy sprawy dotyczące WIBOR dopiero się zaczynają?
Spory dotyczące kredytów złotowych opartych o WIBOR dopiero zaczynają pojawiać
się w polskich sądach. W wielu postępowaniach sądy analizują przede wszystkim, czy banki prawidłowo informowały klientów o zasadach działania zmiennego oprocentowania. Kluczowe znaczenie ma tu transparentność mechanizmu oprocentowania oraz możliwość realnej oceny ryzyka finansowego przez konsumenta. Sądy coraz częściej badają również sposób sprzedaży kredytów hipotecznych oraz to, czy klienci otrzymywali jasne informacje dotyczące potencjalnych zmian wysokości rat.
Istotnym elementem całej sprawy mogą być również postępowania toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Do TSUE skierowano już pytania prejudycjalne dotyczące kredytów złotowych opartych o WIBOR. Odpowiedzi trybunału mogą w przyszłości wpłynąć na kierunek orzecznictwa polskich sądów.
Co powinien zrobić kredytobiorca z kredytem WIBOR?
Osoby posiadające kredyty hipoteczne w złotych polskich oparte o WIBOR coraz częściej zastanawiają się, czy ich umowa również może zawierać niedozwolone postanowienia.
W praktyce kluczowe znaczenie ma analiza treści konkretnej umowy kredytowej
oraz dokumentów podpisywanych przy jej zawarciu.
W wielu przypadkach istotne jest to, czy bank prawidłowo wyjaśnił mechanizm zmiennego oprocentowania, czy kredytobiorca miał możliwość zrozumienia ryzyka ekonomicznego
oraz czy konstrukcja umowy była przejrzysta.
Dlatego w przypadku wątpliwości warto przeprowadzić analizę umowy kredytu hipotecznego. Pozwala to ustalić, czy istnieją podstawy do dochodzenia roszczeń wobec banku oraz jakie działania mogą być najkorzystniejsze dla kredytobiorcy. W tym zakresie zapraszamy do kontaktu z Kancelarią Radców Prawnych Marcina Chowąńca – specjaliści przeanalizują Państwa umowę kredytową i podpowiedzą, czy są w niej niedozwolone postanowienia, które dałyby podstawę do dochodzenia swoich roszczeń przed sądem. Zapraszamy do kontaktu.
W Kancelarii Radców Prawnych Chowaniec pomagamy klientom ocenić ich sytuację prawną, analizujemy umowy kredytowe oraz wskazujemy możliwe kierunki działania
w sporach z bankami.
