Główny Inspektor Pracy może uznać, że przedstawiona przez przedsiębiorcę umowa zlecenia lub kontrakt B2B w rzeczywistości spełnia warunki stosunku pracy. Takie stanowisko nie zamyka jednak sprawy. Interpretacja jest wydawana w formie decyzji, a przedsiębiorca może zakwestionować ją przed sądem pracy.
Od 8 lipca 2026 r. Główny Inspektor Pracy może wydawać indywidualne interpretacje dotyczące tego, czy przedstawiony przez przedsiębiorcę stosunek prawny jest stosunkiem pracy w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu pracy. Podstawę stanowi art. 14b ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, wprowadzony ustawą z dnia 11 marca 2026 r. o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw.
Jeżeli GIP nie zgodzi się ze stanowiskiem przedsiębiorcy i uzna, że opisany model współpracy odpowiada stosunkowi pracy, przedsiębiorca nie musi zaakceptować tej oceny. Interpretacja jest wydawana w drodze decyzji, od której ustawodawca wprost przewidział odwołanie na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego.
Odwołanie od indywidualnej interpretacji Głównego Inspektora Pracy rozpoznaje sąd okręgowy – sąd pracy, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę odwołującego się. Wynika to z art. 461 § 1² i § 2⁴ Kodeksu postępowania cywilnego.
Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Głównego Inspektora Pracy w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Powinno ono wskazywać zaskarżoną interpretację, zarzuty, wnioski oraz ich uzasadnienie. Jeżeli GIP uzna odwołanie w całości za zasadne, może sam zmienić albo uchylić swoją decyzję. Jeżeli tego nie zrobi, sprawa zostanie przekazana do właściwego sądu.
Od odwołania od interpretacji pobierana jest opłata stała w wysokości 200 zł.
Spór przed sądem nie sprowadza się wyłącznie do formalnego sprawdzenia, czy GIP prawidłowo sporządził interpretację. Sąd może ocenić istotę kwalifikacji przedstawionego stosunku prawnego, a więc ustalić, czy opisane zasady współpracy rzeczywiście odpowiadają stosunkowi pracy, czy też dopuszczalne jest wykonywanie ich na podstawie umowy cywilnoprawnej.
Ma to szczególne znaczenie w sytuacjach granicznych. Sam fakt osobistego wykonywania usług, pozostawania w pewnej organizacyjnej zależności od kontrahenta czy wykonywania zadań w określonych ramach czasowych nie zawsze przesądza jeszcze o istnieniu stosunku pracy.
Nowsze orzecznictwo pokazuje, że sądy nie uznają automatycznie każdej współpracy wykazującej pewne cechy podporządkowania za stosunek pracy. W wyroku Sądu Najwyższego z 4 czerwca 2024 r., I PSKP 46/23 Sąd zwrócił uwagę na znaczenie dokonanego przez strony wyboru cywilnoprawnej formy współpracy, jej rzeczywistych cech oraz woli stron. Jednocześnie w orzecznictwie podkreśla się, że ostatecznie decydują rzeczywiste warunki wykonywania obowiązków – jeżeli przeważają cechy charakterystyczne dla stosunku pracy, sama nazwa umowy B2B lub umowy zlecenia nie przesądzi o jej cywilnoprawnym charakterze. Oznacza to, że przy ocenie umowy należy brać pod uwagę całokształt współpracy, a nie pojedynczy element, taki jak określone godziny wykonywania usług czy kontrola ich prawidłowości.
Podstawą odwołania może być przede wszystkim sytuacja, w której GIP przypisał nadmierne znaczenie pojedynczym elementom współpracy, pomijając jej całokształt. W praktyce trzeba zbadać m.in. rzeczywistą samodzielność usługodawcy, możliwość decydowania o czasie i sposobie wykonywania zadań, prawo odmowy przyjęcia zlecenia, możliwość świadczenia usług innym podmiotom, ponoszenie własnego ryzyka gospodarczego oraz zakres bieżącego kierownictwa drugiej strony.
Nie oznacza to jednak, że każdą negatywną interpretację warto automatycznie zaskarżać. Jeżeli opis współpracy rzeczywiście wskazuje na wykonywanie pracy pod bieżącym kierownictwem przedsiębiorcy, w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym oraz bez rzeczywistej samodzielności wykonawcy, argumenty za istnieniem stosunku pracy mogą być silne.
Jeżeli sąd uzna, że nie ma podstaw do uwzględnienia odwołania, oddali je. Jeżeli natomiast podzieli stanowisko przedsiębiorcy, może zmienić zaskarżoną decyzję w całości lub w części i rozstrzygnąć sprawę merytorycznie. W określonych ustawą przypadkach możliwe jest również uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Warto przy tym pamiętać o istotnym ograniczeniu: w sprawach dotyczących odwołania od indywidualnej interpretacji GIP skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego jest niedopuszczalna.
Niekorzystna interpretacja Głównego Inspektora Pracy nie oznacza więc, że przedsiębiorca musi automatycznie zmienić stosowaną formę współpracy. Przed podjęciem dalszych działań warto porównać argumentację GIP z treścią art. 22 Kodeksu pracy oraz aktualnym orzecznictwem dotyczącym rozróżnienia umowy o pracę, umowy zlecenia i kontraktu B2B.
Jeżeli otrzymałeś negatywną interpretację PIP dotyczącą umowy B2B lub umowy cywilnoprawnej, Kancelaria Radców Prawnych Chowaniec może przeanalizować decyzję, ocenić zasadność jej zaskarżenia oraz przygotować i prowadzić odwołanie przed właściwym sądem pracy. Zapraszamy do kontaktu.
