Główny Inspektor Pracy w interpretacji nr 9 uznał za prawidłowe stanowisko przedsiębiorcy współpracującego z innych przedsiębiorcą w ramach kontraktu B2B. Kluczowe okazały się rzeczywista samodzielność kontraktora, brak podporządkowania, możliwość korzystania z podwykonawców oraz ponoszenie własnego ryzyka gospodarczego.
W interpretacji indywidualnej z 11 sierpnia 2026 r. Główny Inspektor Pracy oceniał planowany model współpracy przedsiębiorcy z osobami prowadzącymi własną działalność gospodarczą. Wnioskodawca chciał potwierdzić, że przedstawiona współpraca B2B nie stanowi w rzeczywistości stosunku pracy w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu pracy. GIP uznał stanowisko przedsiębiorcy za prawidłowe.
Rozstrzygnięcie jest istotne dla firm korzystających z kontraktów B2B, ponieważ pokazuje, że sama długotrwała współpraca z jednym podmiotem, rozliczenie godzinowe czy nawet korzystanie ze sprzętu udostępnionego przez zleceniodawcę nie muszą automatycznie oznaczać zatrudnienia pracowniczego. Decydujące znaczenie ma całokształt zasad współpracy, a przede wszystkim rzeczywisty zakres samodzielności kontraktora.
Jednym z najważniejszych elementów przedstawionego modelu był brak podporządkowania charakterystycznego dla stosunku pracy. Kontraktor miał samodzielnie decydować o czasie, miejscu i sposobie wykonywania usług. Zleceniodawca nie określał mu godzin pracy i nie sprawował nad nim bieżącego kierownictwa typowego dla relacji pracownik–pracodawca.
Istotne było również to, że kontraktor mógł odmówić realizacji zamówienia, jeżeli wykraczało ono poza zakres usług określony w umowie ramowej. Nie miał więc obowiązku wykonywania każdego zadania przekazanego przez drugą stronę. Taki sposób ukształtowania współpracy wskazywał na rzeczywistą autonomię wykonawcy, a nie jedynie formalne określenie go w umowie jako przedsiębiorcy.
Ciekawym elementem interpretacji nr 9 jest również podejście GIP do wynagrodzenia ustalanego według liczby przepracowanych godzin. Taki sposób rozliczeń może kojarzyć się z zatrudnieniem pracowniczym, jednak w analizowanej sprawie nie przesądził o istnieniu stosunku pracy.
Ewidencja godzin miała służyć jedynie ustaleniu wysokości należnego wynagrodzenia. Nie była natomiast narzędziem do wyznaczania kontraktorowi godzin świadczenia usług czy kontrolowania jego obecności. Wykonawca zachowywał swobodę organizowania własnego czasu. Interpretacja pokazuje więc, że przy ocenie współpracy B2B nie należy analizować pojedynczego postanowienia umowy w oderwaniu od pozostałych zasad współpracy.
W opisanym przypadku istotnym elementem było również to, że inicjatywa zawarcia kontraktu B2B pochodziła od samych wykonawców. Mieli oni możliwość współpracy na podstawie umowy o pracę, jednak decydowali się na prowadzenie działalności gospodarczej i zawarcie kontraktu cywilnoprawnego.
Sam wybór B2B przez wykonawcę nie wystarczyłby jednak do przesądzenia charakteru współpracy. Zgodnie z art. 22 § 1² Kodeksu pracy nie jest dopuszczalne zastępowanie umowy o pracę umową cywilnoprawną, jeżeli praca faktycznie jest wykonywana w warunkach charakterystycznych dla stosunku pracy. W interpretacji nr 9 za korzystnym rozstrzygnięciem przemawiał więc nie tylko wybór stron, lecz przede wszystkim sposób, w jaki współpraca została rzeczywiście zaplanowana.
Interpretacja nr 9 pokazuje, że PIP nie kwestionuje samej konstrukcji współpracy B2B. Kluczowe jest jednak to, czy kontraktor rzeczywiście pozostaje niezależnym przedsiębiorcą. Swoboda organizowania czasu i sposobu wykonywania usług, brak bieżącego kierownictwa, możliwość odmowy określonego zlecenia, korzystanie z podwykonawców oraz ponoszenie własnej odpowiedzialności i kosztów mogą przemawiać za cywilnoprawnym charakterem współpracy.
Nie oznacza to jednak, że wystarczy przepisać takie postanowienia do każdego kontraktu. O charakterze współpracy decyduje również sposób jej wykonywania w praktyce. Jeżeli korzystasz z kontraktów B2B i chcesz zweryfikować, czy stosowany model współpracy odpowiada wymaganiom prawa pracy, Kancelaria Radców Prawnych Chowaniec może przeanalizować umowę oraz faktyczne zasady współpracy i ocenić związane z nimi ryzyko.
