Pobicie to jedno z poważniejszych przestępstw przeciwko zdrowiu i życiu człowieka, które jest surowo karane w polskim systemie prawnym. Zgodnie z przepisami Kodeksu karnego, czyn ten może prowadzić do różnorodnych sankcji, w zależności od okoliczności i skutków zdarzenia. W niniejszym artykule przedstawimy konsekwencje pobicia na gruncie Kodeksu karnego w odniesieniu do sprawcy wspomnianego czynu. Zapraszamy do dalszej lektury, co grozi za pobicie.
Niestety na gruncie Kodeksu karnego próżno jest szukać legalnej (kodeksowej) definicji pobicia. Zatem należy odnieść się do definicji ukształtowanych przez praktyków i teoretyków prawa. Pod pojęciem pobicia należy rozumieć czynną napaść dwóch lub więcej osób na inną osobę lub osoby, przy czym w zdarzeniu tym występuje wyraźny podział ról na napastników i napadniętych (A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2004, s. 404). Mówiąc o pobiciu, warto także zwrócić uwagę na zdarzenie takie jak bójka, które należy odróżniać od pobicia. Mianowicie bójka to zdarzenie, w którym biorą udział co najmniej trzy osoby i każda z nich pełni funkcję zarówno strony atakującej, jak i broniącej. Niemniej na potrzeby niniejszego wpisu o bójce wspominamy wzmiankowo i skupiamy się wyłącznie na kwestiach dotyczących pobicia.
Pobicie jest przestępstwem ściganym z urzędu, niezależnie od jego rodzaju. Jeśli stałeś/stałaś się ofiarą pobicia, nie zwlekaj – jak najszybciej zgłoś sprawę na najbliższej komendzie policji. Warto podkreślić, że zawiadomienie może złożyć również inna osoba posiadająca informacje o zdarzeniu, na przykład świadek pobicia. Dobrze jest przy tym – o ile to możliwe – wskazać miejsce i czas zdarzenia, opisać sprawców, podać dane świadków oraz dołączyć posiadane dowody (np. zdjęcia obrażeń czy nagrania). Po przyjęciu zgłoszenia policja wszczyna postępowanie przygotowawcze prowadzone pod nadzorem prokuratora. W jego toku organy ścigania gromadzą materiał dowodowy: przesłuchują świadków, zabezpieczają nagrania z monitoringu, ustalają przebieg zdarzenia oraz powołują biegłych (np. z zakresu medycyny sądowej), aby ocenić obrażenia pokrzywdzonego. W praktyce istotne znaczenie mogą mieć także dokumentacja medyczna, obdukcja oraz informacje o wcześniejszych groźbach czy konflikcie ze sprawcą.
Osoba pokrzywdzona jest przesłuchiwana i ma prawo aktywnie uczestniczyć w postępowaniu, m.in. poprzez składanie wniosków dowodowych, wskazywanie świadków czy uzupełnianie okoliczności zdarzenia. Jeżeli zebrane dowody są wystarczające, prokurator sporządza akt oskarżenia i kieruje sprawę do sądu. Postępowanie sądowe kończy się wyrokiem, w którym sąd orzeka o winie i karze oskarżonego albo o jego uniewinnieniu. Wymierzając karę, sąd bierze pod uwagę indywidualne okoliczności sprawy, w tym motywację sprawcy, stopień jego zaangażowania w zdarzenie, sposób działania, a także rozmiar skutków dla pokrzywdzonego.
Pobicie jest przestępstwem ściganym z urzędu. Dotyczy to wszystkich typów czynu zabronionego. W przypadku, gdy stałeś/stałaś się ofiarą pobicia – nie zwlekaj i jak najszybciej zgłoś sprawę na najbliższej komendzie policji. Nadmienić należy, że w przypadku pobicia – zgłoszenie może być także dokonane przez inną osobę, posiadającą stosowne informacje na temat zdarzenia, np. może to być świadek pobicia.
Za udział w pobiciu przewidziana została na gruncie Kodeksu karnego kara pozbawienia wolności do lat 5. Zgodnie z przepisem art. 158 § 1 Kodeksu karnego, kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 (tj. ciężki uszczerbek na zdrowiu) lub w art. 157 § 1 (tj. naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia), podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. W przypadku, jeżeli następstwem pobicia jest ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka, ustawodawca przewidział karę pozbawienia wolności do lat 10. Nadmienić należy, że w przypadku, gdy następstwem pobicia jest śmierć człowieka, sprawca może podlegać karze pozbawienia wolności nawet do lat 15!
Sprawdź również, jaka jest wysokość kaucji za wyjście z aresztu.
Jednym z wyzwań organów ścigania jest zwalczanie przestępczości narkotykowej. W niniejszym wpisie zastanowimy się, co grozi za posiadanie narkotyków, uwzględniając przy tym obowiązujące regulacje.
Podstawowym aktem regulującym kwestię odpowiedzialności karnej za posiadanie narkotyków jest ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. Wspomniana ustawa określa m.in. zasady i tryb postępowania w zakresie przeciwdziałania narkomanii. Zgodnie z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadanie jakichkolwiek narkotyków jest przestępstwem i podlega odpowiedzialności karnej, tj. karze pozbawienia wolności, nawet do lat 10. Zasadniczo kara jest uzależniona od ilości posiadanych narkotyków – im większa ilość posiadanych środków, tym kara może być odpowiednio wyższa.
Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kto wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa wyżej, jest znaczna ilość środków psychotropowych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Stosownie do art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w przypadku posiadania nieznacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych na własny użytek sprawcy – postępowanie można umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, jeżeli orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości.
W przypadku posiadania większej ilości narkotyków przede wszystkim warto zdecydować się na pomoc profesjonalnego pełnomocnika, który posiada doświadczenie w zakresie tego rodzaju postępowań związanych z posiadaniem substancji nielegalnych. Wówczas należy przygotować odpowiednią linię obrony, z uwzględnieniem wszelkich okoliczności sprawy. W toku postępowania sądowego przeprowadzane są dowody z zeznań świadków, wyjaśnień oskarżonego, czy dowody z dokumentów, fotografii, wiadomości. Nierzadko w tego rodzajach postępowań powoływani są biegli sądowi.
Zgodnie z Kodeksem karnym wykonawczym, tj. art. 67 § 1, wykonywanie kary pozbawienia wolności ma na celu wzbudzanie w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymania się od powrotu do przestępstwa. Stosownie do § 2 KKW, dla osiągnięcia celu określonego w § 1 prowadzi się zindywidualizowane oddziaływanie na skazanych w ramach określonych w ustawie systemów wykonywania kary, w różnych rodzajach i typach zakładów karnych. Resocjalizacja osadzonych, którzy zostali skazani prawomocnym wyrokiem za posiadanie narkotyków, przede wszystkim polega na ich udziale w programach z zakresu przeciwdziałania uzależnieniom, tj. używaniu narkotyków.
Nie ulega wątpliwości, że profesjonalna pomoc prawna radcy prawnego, już od momentu zatrzymania, może być kluczowa dla zastosowania bądź niezastosowania określonych środków zapobiegawczych, a tym samym może mieć wpływ na ostateczny wynik postępowania. Zapraszamy do kontaktu z radcą prawnym Toruń.
Zniesławienie (pomówienie) stanowi działanie godzące w dobre imię m.in. osób fizycznych, osób prawnych czy innych instytucji publicznych. W niniejszym wpisie omówimy, czym jest pomówienie oraz co grozi sprawcom, którzy dopuszczają się takiego występku, z uwzględnieniem obowiązujących regulacji w Kodeksie karnym.
Właściwie należy posługiwać się terminem „zniesławienie”. Przez pomawianie (zniesławienie) na gruncie art. 212 Kodeksu karnego należy rozumieć zachowanie polegające na zarzuceniu osobie fizycznej czy grupie osób fizycznych lub osobie prawnej, np. spółce, takich właściwości czy zachowań, które mogą poniżyć pokrzywdzonego lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowania danego stanowiska, wykonywania zawodu lub rodzaju działalności. Przykładowo, może być to posądzenie danego podmiotu o popełnienie czynu zabronionego, podczas gdy w rzeczywistości nie doszło do tego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, pomówienie w rozumieniu przepisu art. 212 Kodeksu karnego musi mieć charakter wypowiedzi o faktach (Postanowienie Sądu Najwyższego z 17 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV KK 53/16, LEX nr 2087823).
Dowiedz się, co należy wiedzieć podczas zatrzymania przez policję.
Zgodnie z art. 212 § 1 Kodeksu karnego, osoba pomawiająca inną osobę – fizyczną lub prawną, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Jednocześnie w przypadku, gdy sprawca dopuszcza się pomówienia za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Co istotne, przepisy w aktualnym brzmieniu przewidują także możliwość orzeczenia przez sąd nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.
Nadmienić należy, że nie będziemy mieli do czynienia z pomówieniem, jeżeli zarzut uczyniony względem danej osoby, instytucji jest prawdziwy. Doprecyzowując, wskazuje się, że przesłankami koniecznymi do uchylenia bezprawności zniesławienia są:
Przeczytaj także także, czym jest stalking i co za niego grozi.
Przestępstwa z art. 212 Kodeksu karnego ścigane są z oskarżenia prywatnego, o czym stanowi § 4 przytoczonego przepisu. Tym samym oznacza to, że organy ścigania, tj. Policja, prokuratura nie będą prowadziły postępowania przygotowawczego celem pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności. Pokrzywdzony winien samodzielnie skierować bezpośrednio do sądu prywatny akt oskarżenia.
Radca prawny Toruń również świadczy pomoc prawną w zakresie prawa karnego, w tym także udziela wsparcia w przypadku spraw związanych ze zniesławieniem. W razie dodatkowych zapytań – zapraszamy do kontaktu celem umówienia się na poradę prawną.
