Nieujawnione źródła przychodu to kwestie, które wzbudzają szczególne zainteresowanie polskich organów podatkowych. Kontrole dotyczące przychodów z nieujawnionych źródeł mogą skutkować wysokimi sankcjami finansowymi. W artykule omówimy między innymi kwestię postępowań podatkowych dotyczących nieujawnionych źródeł przychodu, sankcje na gruncie obowiązujących przepisów oraz poruszymy kwestię przedawnienia.
Zgodnie z art. 25g ust. 1 ustawy o PIT, w toku postępowania podatkowego albo w toku kontroli celno-skarbowej ciężar dowodu w zakresie wykazania przychodów (dochodów) opodatkowanych lub przychodów (dochodów) nieopodatkowanych stanowiących pokrycie wydatku spoczywa na podatniku. Zatem z treści przepisu jednoznacznie wynika, że obowiązek wyjaśnienia spoczywa przede wszystkim na osobie kontrolowanej – podatniku. Zgodnie z przepisami, podatnik ma prawo przedstawiać w toku postępowania dowody, które wyjaśnią źródło pochodzenia pieniędzy lub majątku. Do tych dowodów zaliczamy chociażby:
Co do zasady od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, zryczałtowany podatek dochodowy wynosi 75% podstawy opodatkowania. Podatek ustala właściwy organ podatkowy w drodze decyzji za rok podatkowy, w którym powstał przychód odpowiadający kwocie nadwyżki lub nadwyżek.
Czy wiesz, dlaczego estoński CIT to skuteczna optymalizacja podatków?
Omawiając kwestię niniejszego zobowiązania podatkowego, istotnym jest termin przedawnienia. Przepis art. 68 § 4a Ordynacji podatkowej wskazuje, że zobowiązanie podatkowe nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy w tym zakresie. Zatem, jeśli doręczenie decyzji nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, wówczas zobowiązanie podatkowe nie może być dochodzone przez organ podatkowy.
Postępowanie w przedmiocie ukrytych przychodów jest skomplikowanym i zasadniczo długotrwałym postępowaniem podatkowym, które wymaga dowodów zgromadzonych przez organy podatkowe. Istnieje kilka metod, które urząd skarbowy wykorzystuje, aby wykazać nieujawnione przychody:
Jeżeli wobec Państwa zostało wszczęte postępowanie podatkowe w zakresie przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych – skontaktuj się z radcą prawnym Toruń, który również udziela pomocy prawnej w toku postępowań. Zapraszamy do kontaktu telefonicznego – 661-993-378 lub mailowego: prawnik@marcinchowaniec.pl.
Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów jest w wielu przypadkach obowiązkiem osób prowadzących działalność gospodarczą. Jednak, czy w sytuacji, gdy jesteśmy opodatkowani ryczałtem, mamy ten obowiązek? A co zrobić w przypadku, gdy nie jesteśmy VAT-owcami? Na te pytania odpowiemy w dzisiejszym wpisie.
Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów, w skrócie KPiR nie w przypadku każdej formy opodatkowania jest możliwe. Prowadzić KPiR można, gdy prowadzimy działalność gospodarczą w ramach podatku liniowego oraz skali podatkowej. Natomiast, będąc opodatkowanym w ramach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, prowadzimy ewidencję przychodów, a nie księgę przychodów i rozchodów. To jak powinna wyglądać podatkowa księga przychodów i rozchodów wynika z załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. Przeczytaj również, czym jest zryczałtowany podatek dochodowy.
Jeśli nie jesteśmy VAT-owcami, nie oznacza to, że jesteśmy zwolnieni z prowadzenia KPIR. Jeśli prowadzimy działalność gospodarczą i nie jesteśmy VAT-owcami, wówczas mamy obowiązek prowadzenia książki przychodów i rozchodów, jednak wprowadzając przychody oraz koszty ewidencjonujemy kwotę brutto z danej faktury. Nie mamy wówczas obowiązku prowadzenia ewidencji VAT.
KPiR należy prowadzić, mając jednoosobową działalność gospodarczą, spółkę cywilną, jawną oraz partnerską. Istnieje jednak limit kwotowy, do którego można prowadzić książkę przychodów i rozchodów. Przedsiębiorca, przekraczając kwotę 2 000 000 euro netto przychodów rocznie w przeliczeniu na walutę polską według średniego kursu NBP obowiązującego na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego dany rok podatkowy, nie może prowadzić książki przychodów i rozchodów. Po przekroczeniu tej kwoty przedsiębiorca ma obowiązek przejść na prowadzenie pełnej księgowości.
Będąc zarejestrowanym do VAT, należy prowadzić ewidencję VAT. Dodatkowo mamy obowiązek prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Księgując daną fakturę, w KPIR ujmujemy kwotę netto, a nie brutto. Natomiast nie będąc VAT-owcem, wówczas w KPIR będziemy ujmować kwoty brutto.
